ด้วยความคิดนี้ เจิ้งเจียซิงจึงตกลง
ไม่นานหลังจากนั้น พ่อแม่ของเจิ้งเจียซิงก็มาถึง เมื่อพวกเขาพบกัน เจิ้งเจียซิงก็ก้มหน้าลง เขาไม่กล้าเงยหน้าขึ้น
เจิ้งฮัวที่โกรธจัดได้ระงับความโกรธไว้เมื่อเห็นฟางเจิ้ง เขาไม่สามารถแสดงความโกรธของเขาต่อหน้าฟางเจิ้งได้ เนื่องจากวัด One Finger ของฟางเจิ้งเป็นที่รู้จักว่าเป็นวัดที่มีประสิทธิภาพในหมู่ชาวบ้านโดยรอบ และเมื่อรวมกับชื่อเสียงของวัดแล้ว ฟางเจิ้งก็ได้รับความนับถืออย่างสูงเช่นกัน
เมื่อเห็นฟางเจิ้งนำเจิ้งเจียซิงออกไป เจิ้งฮัวก็รู้สึกสบายใจ เขาไม่ต้องการพบลูกชายและตัดสินใจว่าจะปล่อยให้เขาอยู่ให้พ้นสายตาและพ้นความคิดจะดีกว่า
ฟางเจิ้งและเจิ้งเจียซิงขี่มอเตอร์ไซค์กลับไปที่หมู่บ้านแบ็คริเวอร์ ทันทีที่พวกเขาลงจากรถ พวกเขาก็เห็นคนๆ หนึ่งอยู่ที่ทางเข้าหมู่บ้าน เขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหวางชิงจื้อ!
ในเวลาไล่เลี่ยกัน ฟางเจิ้งก็ร่ายพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขา “ความฝันข้าวฟ่างสีทอง!”
หวางชิงจื้อยิ้มทันทีเมื่อเห็นเจิ้งเจียซิง เขาโยนก้นบุหรี่ในมือทิ้งแล้วเดินไปหา “เจียซิง คุณกลับมาแล้วเหรอ มอเตอร์ไซค์คันนี้ดูดีมากเลยนะ ถ้าขายได้ราคาดีขนาดนี้ ทำไมคุณไม่ขายให้ฉันล่ะ ฉันจะให้ราคาดี ๆ กับคุณ สักพันนึงได้ไหม”
หวางชิงจื้อถูกหลอกโดยฟางเจิ้ง ดังนั้นเขาจึงไม่รู้จักฟางเจิ้ง สำหรับเขา เจิ้งเจียซิงได้นำชายหนุ่มคนหนึ่งมาซึ่งเขารู้สึกว่าคุ้นเคยเล็กน้อยแต่ในขณะเดียวกันก็ไม่คุ้นเคยเช่
