หยวนไห่ มาที่นี่ มีข่าว.” เสียงของเลขานุการดังขึ้น หยวนไห่เตือนหยวนซิงซิงอย่างเคร่งครัดว่าอย่าออกไปไหน เธอจึงยอมรับ เพียงแค่นั้นหยวนไห่ก็ไปหาฝ่ายเลขานุการ แต่เมื่อเขาทำเสร็จ เขาก็พบว่ายวนซิงซิงหายไปแล้ว
หยวนไห่กำลังจะวิ่งไปหาครอบครัวของเขาเมื่อเขาได้ยินวิทยุสื่อสารส่งเสียงร้องออกมา “หยวนไห่ วิ่ง!” น้ำท่วม! น้ำท่วมใหญ่!
เลขานุการอุทานว่า “โธ่เอ๊ย!” เขื่อนที่อยู่เหนือขึ้นไปพังทลายแล้ว! เร็วเข้า วิ่ง!” เขาวิ่งไปพร้อมกับตะโกนผ่านเครื่องขยายเสียง ชาวบ้านเมินเฉยทุกอย่างและวิ่งหนี มันกลายเป็นความโกลาหลอย่างสิ้นเชิง
หยวนไห่รู้สึกกังวลเมื่อเขาพยายามวิ่งขึ้นไปตามน้ำ ครอบครัวของเขายังอยู่ที่นั่น!
เสียงกรีดร้องดังออกมาจากวิทยุสื่อสารเมื่อมีคนตะโกนว่า “มีดินถล่ม! คุณขึ้นเขาไม่ได้ วิ่งไปทางอื่น! อ๊ะ! น้ำกำลังไหลมาทางเรา!
สิ่งที่เหลืออยู่คือเสียงน้ำไหลก่อนที่จะเงียบไป
ในทันใดนั้น จิตใจของหยวนไห่ก็ว่างเปล่าเมื่อเขาหมดสติ สิ่งเดียวที่เขารู้คือการวิ่ง เขาอยากวิ่งไปหาพวกเขา นั่นคือความคิดเดียวของเขา
ในขณะนั้น ทหารสองคนวิ่งเข้ามาและดึงเขาไว้ในขณะที่เรียกเขา อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ยินอะไรเลย สิ่งที่เขาทำมีเพียงวิ่งหนี ทำให้ทหารสองคนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำให้เขาสลบ จากนั้นพวกเขายกเขาขึ้นและวิ่งขึ้นไปบนเนินเขาใกล้ๆ
ฉากเปลี่ยนไปอีกครั้ง
หยวนไห่ kneeling อยู่ริมแม่น้ำคนเดียว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโ
