ินเขาที่อื่น มีเต็นท์ชั่วคราว อาหาร และเครื่องดื่มจัดเตรียมไว้ แต่ก็มีความยุ่งเหยิงอยู่บ้าง
หลังจากหยวนไห่แน่ใจว่าครอบครัวของเขาปลอดภัยแล้ว เขาก็เริ่มเข้าร่วมกับทหารในการช่วยเหลือในช่วงวิกฤต เขาไม่สามารถให้ความช่วยเหลือได้มากนัก แต่เพราะเขาแข็งแรง เขาจึงรับผิดชอบในการขนกระสอบทราย เขาเดินไปเดินมาหลายครั้งไม่ถ้วนฟางเจิงยืนอยู่ข้างๆ ดูอยู่ ในขณะนั้น เข finally เข้าใจว่าทำไมบุญของหยวนไห่ถึงกลบลบของเขาได้อย่างชัดเจน บุญกุศลนั้นต้องมาจากการที่เขาช่วยเหลือในเหตุการณ์ภัยพิบัติ
หลังจากทำงานหนักเป็นเวลาสองชั่วโมง หยวนไห่ก็ไม่สามารถทำต่อไปได้ นี่เป็นเพียงเพราะเขายังคงทำงานต่อไปหลังจากได้รับแรงกระตุ้นจากการที่ทหารข้างๆ ดูเหมือนจะมีพลังเหมือนเครื่องจักรตลอดกาล ถ้าไม่เช่นนั้น เขาคงยอมแพ้ไปนานแล้ว
ในขณะนั้น ไม่ทราบว่าใครตะโกนออกมา “ไม่ดีแล้ว!” มีการละเมิด! รีบมาเร็ว! บล็อกมัน!”
หยวนไห่ติดตามเสียงร้องและเห็นว่าน้ำได้ฉีกทะลุผ่านรูในกระสอบทรายที่รองรับเขื่อน เมื่อกระแสน้ำไหลผ่าน รูรั่วก็ยิ่งขยายใหญ่ขึ้น น้ำในแม่น้ำไหลบ่าเข้าหาหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว!
หยวนไห่มีความคิดเดียว: วิ่ง! เขาพึมพำออกมาโดยไม่รู้ตัวว่า “เราตายแน่”
อย่างไรก็ตาม เขารู้สึกตกใจที่เห็นตำรวจทหารและทหารที่อยู่ข้างๆ เขาไม่วิ่งหนีเลย แต่พวกเขากลับวิ่งไปข้างหน้าพร้อมกับกระสอบทราย! พวกเขาเสริมความมั่นคงให้กับทั้งสองฝั่งของเขื่อน และกลุ่มคนได
