จับมือดี
เลขานุการยิ้ม “โอเค โอเค” อย่าเสียเวลาไปคิดเรื่องไร้สาระพวกนี้เลย เอาเป็นว่า โรงเรียนจะหยุดชั่วคราว บอกน้องซิงว่าไม่ต้องไปโรงเรียนนะ ถ้ามีอะไร ให้หาพวกเรา ถ้าเราไม่อยู่ที่นี่ เราน่าจะอยู่ที่คันน้ำ
หยวนไห่พยักหน้า “ตกลง ฉันจะกลับก่อนนะ”
ระหว่างทางกลับบ้าน หยวนไห่ตั้งใจแวะไปที่ริมแม่น้ำ น้ำในแม่น้ำสูงขึ้นจริง ๆ แต่เขื่อนสูงกว่าเมตร หยวนไห่ไม่ได้กังวลมากนัก
หลังจากที่เขากลับถึงบ้าน เขาได้อธิบายสถานการณ์ให้ครอบครัวฟัง ครอบครัวรู้สึกมั่นใจและไม่ตื่นตระหนกอีกต่อไปเมื่อได้ยินว่ามีกองทัพส่งมาช่วย อย่างไรก็ตาม หยวนไห่รู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ได้ง่ายอย่างที่เห็น…
ดึกแล้ว เยว่ซิงซิงยืนพิงขอบหน้าต่างและมองฝนตกหนักข้างนอก “พ่อ ฝนตกมาเป็นวันแล้ว”
“ใช่ แต่เดี๋ยวมันก็จะดีขึ้นเอง” ไปนอนเถอะ มันจะหยุดพรุ่งนี้,” หยวนไห่พูดขณะยีหัวหยวนซิงซิง
“โอเค” หยวนซิงซิงยิ้มตัวเองเข้าไปในเตียงก่อนจะหลับไป
คืนที่ผ่านไปท่ามกลางพายุที่โหมกระหน่ำ
วันถัดมา สภาพอากาศก็ไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้น แทนที่จะดีขึ้น ท้องฟ้ากลับมืดครึ้มขึ้นเรื่อยๆ แม้ลมจะไม่แรงเหมือนก่อน แต่ฝนยังคงตกหนัก มันกระทบหน้าต่างด้วยเสียงดังพั่บๆ
หยวนไห่ตื่นเช้าขึ้นมาเพื่อดูข้างนอก แต่ทันทีที่เขาเดินออกไป เขาก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ มีน้ำอยู่ทุกที่ในหมู่บ้าน! ในอดีต ฝนตกหนักจะไหลลงท่อระบายน้ำก่อนที่จะไหลลงแม่น้ำตง แต่ครั้งนี้น้ำดูเหมือนจะไม่ไหล!
หยวนไ
