ด็กแดงมองบน
โอวหยางเฟิงหวาตาค้าง ทำไมเด็กดื้อนี่พูดแบบนี้?
ฟางเจิ้งเองก็หมดคำจะพูด แต่ก็ไม่คัดค้านใดๆ ถ้านับตามอายุจริงๆ เจ้านี่เป็นปู่บรรพบุรุษของปู่บรรพบุรุษของคนทั้งโลกได้…ทว่าคำนวณอายุตามปีศาจแล้วยังเป็นเด็ก! อีกทั้งวัดตามความรู้ ถึงเขาจะเคยพบสมบัติล้ำค่าหรือโอสถมาไม่น้อย ทว่าก็อยู่แต่ในภูเขามาตลอด นอกจากถูกประจบแล้ว ไม่เข้าใจวิถีทางโลกจิตใจคนหรืออื่นๆ เลย แถมยังดื้อเป็นพิเศษ เป็นมหาราชาจนเคยตัว มักจะคิดว่าตนเป็นใหญ่ อยากทำอะไรก็ทำ อยากพูดอะไรก็พูด สนใจความรู้สึกของคนอื่นน้อยมาก
ดังนั้นแล้วฟางเจิ้งเลยได้แต่ค่อยๆ โน้มนำ พูดมากไปก็ไม่มีประโยชน์
เด็กแดงหันหน้าขวับ ทำท่าทีว่าเป็นอย่างนั้นแน่นอน
โอวหยางเฟิงหวาไม่ได้คิดจริงจัง แต่มองว่าเด็กนี่พูดจามั่วไปเรื่อย จะถือสาคำพูดเด็กไม่ได้ เธอจึงกลอกตาโตแล้วพูดยิ้มๆ “ถ้าเธอเรียกพี่ว่าพี่สาว เดี๋ยวเข้าเมืองไปแล้ว พี่จะเลี้ยงข้าว แถมยังซื้อเสื้อผ้าสวยๆ ให้ด้วย อย่างเช่น…”
“พี่สาว พี่สวยจริงๆ!” เด็กแดงไม่รอให้โอวหยางเฟิงหวาพูดจบก็โพล่งไปทันใด
ฟางเจิ้งได้ยินแบบนั้นถึงกับปิดหน้า เขารู้แล้วว่าตนดูถูกเด็กแดงจริงๆ! เจ้านี่ไม่ใช่ไม่เข้าใจอะไรเลย แต่
