ผู้หญิงจึงถูกดึงดูดความสนใจกลับมา แต่เหมือนว่าขนมจะหายไปเร็วกว่าเดิม
ฟางเจิ้งมองด้วยความตื่นเต้นนิดๆ ไม่ใช่เพราะบาสเกตบอลสนุก แต่เพราะความรู้สึกนี้กับกลิ่นอายของหนุ่มสาวที่เปี่ยมล้นต่างจากความรู้สึกตอนเคาะระฆังยามเช้าในวัดบนเขาโดยสิ้นเชิง มันแปลกใหม่มาก มีความรู้สึกหวนรำลึกถึงอดีต สบายใจมาก…
ส่วนหมาป่าเดียวดายไม่เข้าใจเลยว่าคนพวกนี้กำลังทำอะไร เอาแต่งึมงำว่า “ผู้ชายพวกนี้ไม่ไปแย่งสาวรอบๆ แต่มาแย่งบอลลูกเดียว…โง่เง่า!”
ป้าบ!
ฟางเจิ้งตบหัวหมาป่าเดียวดายไปทีหนึ่ง หมาป่าเดียวดายหุบปากไปในฉับพลัน แต่มันไม่มีใจจะดูแข่งบาสแล้ว เลยนอนหมอบ เพ่งมองไปรอบๆ ด้วยความเบื่อหน่าย
หลิวไห่โยนลูกบาสขึ้นสูง หวังคุนกับเฉินเหว่ยตะโกนด้วยความโกรธพร้อมกับกระโดดขึ้น เฉินเหว่ยตัวสูง การจั๊มพ์บอลคือจุดแข็งของเขา ใช้ฝ่ามือตบลูกบาสไปตรงหน้าทีม การแข่งบาสอันดุเดือดจึงเริ่มต้นขึ้น
ทักษะบาสของหวังคุนไม่เลว ทะลวงซ้ายขวาไปได้อย่างอิสระราวกับราชาบนสนามบาส มิน่าก่อนหน้านี้ถึงโอหังขนาดนั้น
ทว่าเฉินเหว่ยตัวสูง ยืนอยู่ใต้แป้นบาสประหนึ่งเข็มตอกเทพสมุทร ขวางหวังคุนไว้ข้างนอกได้หลายครั้ง เด็กหนุ่มทั้งสองฝ่ายโกรธจริงๆ แล้ว ตะคอ
