หมิ่งก็ไม่ยอมเหมือนกัน เขายังหวังจะใช้ประโยชน์จากนกฮาเซลเกราซ์เพื่อถามข้อมูลที่มีประโยชน์จากฟางเจิ้ง!
หลินเหล่ยกัดฟันพูด “หลวงจีน ท่านว่ามันมีสติปัญญา ท่านพิสูจน์ได้ไหมล่ะ ถ้าพิสูจน์ได้ ผมจะปล่อยมันไป ถ้าพิสูจน์ไม่ได้ ท่านต้องบอกว่าพี่ชายผมไปทางไหนตกลงไหม?” หลินเหล่ยเริ่มเจ้าเล่ห์แสนกล ในมุมมองเขาก็แค่นกฮาเซลเกราซ์ตัวเดียว จะไปเต้นรำและเขียนหนังสือได้อย่างไร เขามั่นใจว่าต้องชนะเดิมพันนี้แน่
หลินอิ๋งกับเซี่ยเหมิ่งได้ยินแล้วพลันมองค้อน ด่าทอหลินเหล่ยว่าปัญญาน้อยในใจยกใหญ่ มีแต่คนโง่เท่านั้นที่เดิมพันกับเขา! แต่ว่า…
ฟางเจิ้งพูดยิ้มๆ “ได้สิ”
“อะไรนะ?” หลินอิ๋งกับเซี่ยเหมิ่งตะลึงงัน นึกไม่ถึงว่าหลวงจีนนี่จะตอบรับจริงๆ โง่รึเปล่า?
พอคิดโยงไปถึงคำพูดคำจาที่ไม่ปกติ สายตาที่มองฟางเจิ้งจึงแปลกกว่าเดิม และยังมีความเห็นใจด้วยนิดๆ
