ามไม่ใช่รึว่าใครจัดการกับประสกได้ วันนี้อาตมาจะใช้สิทธิ์เดินทางข้ามแดน จัดการประสกแทนฟ้าดินเอง!” ฟางเจิ้งเอ่ยเน้นทีละคำ
เหล่าเหลียงถอยไปช้าๆ กำปืนไว้แน่น “กะ…แกอย่าเข้ามา ไม่อย่างนั้นฉันจะฆ่าแกเดี๋ยวนี้!”
ฟางเจิ้งมองเหล่าเหลียงอย่างสงบนิ่ง ก่อนเดินไปหาเหล่าเหลียงช้าๆ เดินเข้าไปใกล้เรื่อยๆ พลางเอ่ยว่า “อมิตาพุทธ ประสก ทะเลทุกข์ไร้ขอบเขต กลับใจคือฟากฝั่ง”
“กลับแม่แกสิ!” เหล่าเหลียงตกใจจนแทบบ้าแล้ว ฟางเจิ้งเข้ามาใกล้ ทำให้เขาตื่นกลัวยิ่งกว่าเดิม ยกมือขึ้นจะลั่นไก!
ปัง!
เหล่าเหลียงเฝ้ารอให้กระสุนสังหารหลวงจีนประหลาดรูปนี้ จะได้หนีออกไปจากโลกพิลึกนี่! แต่ว่า…
แก๊งๆ
กระสุนโลหะยิงโดนตัวหลวงจีนจีวรขาว สะเก็ดไฟกระเด็นไปรอบๆ แต่กลับทำอะไรฝ่ายตรงข้ามไม่ได้เลย! เมื่อเห็นถึงตรงนี้ เหล่าเหลียงสิ้นหวังจริงๆ แล้ว หมุนตัวจะวิ่งหนีไป
“โง่เขลาเบาปัญญา อาตมาช่วยประสกกลับใจไม่ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ลงไปสำนึกในนรกเถอะ” สิ้นเสียงฟางเจิ้ง ผีร้ายตัวยักษ์เหนือประตูผีพลันยื่นมือมาข้างหนึ่ง มือใหญ่ยืดยาวไร้ที่สิ้นสุดคว้าตัวเหล่าเหลียงไว้แล้วโยนเข้าปาก ก่อนกลืนลงไปภายใต้สายตาตื่นกลัวของเหล่าเหลียง!
“อาจารย์ ท่านฆ่าคนนี่
