“หลวงพี่ ท่านนี่ขี้เกียจจริงๆ เลย! โยนงานมาให้ฉันหมด แต่ท่านกลับอยู่สบายบนเขา เฮ้อ ชีวิตฉันช่างน่าเศร้าเหลือเกิน…” จิ่งเหยียนส่ายหน้า เดินไปด้วยสีหน้าคับอกคับใจ
ฟางเจิ้งไม่ถูกหลอก เขารู้สึกได้ว่าจิ่งเหยียนกำลังมีความสุข เธอชอบความรู้สึกในการช่วยเหลือคนอื่นมาก
ถึงฟางเจิ้งจะรู้ว่าจิ่งเหยียนมีพลังงานไม่น้อย แต่ไม่นึกเลยว่าเธอจะมีพลังงานเยอะขนาดนี้!
วันต่อมาเขาเห็นข่าวของเฉาชั่นบนอินเทอร์เน็ตไม่น้อย สถานภาพครอบครัวเฉาชั่นรวมถึงสภาพการณ์ของเฉาเสวี่ยเคอได้รับความสนใจอย่างล้นหลาม คนจิตใจดีนับไม่ถ้วนพากันเขียนคอมเมนต์
“บรรณาธิการ เขียนไว้ซะเยอะ จะไม่ให้เบอร์มือถือไว้เลยรึไง เลขบัญชีธนาคารก็ยังดี”
“ฉันร้องไห้แล้ว ไม่ได้การ ฉันจะบริจาคให้ ขอเลขบัญชีๆ!”
“ฉันเป็นแค่ลูกจ้าง ไม่มีเงินหรอก แต่จะบริจาคให้หนึ่งร้อย!”
“น้องน่าสงสารมาก ฉันบริจาคเงินค่าขนมเดือนนี้ดีไหม แต่จะบริจาคยังไงล่ะ…”
“เถ้าแก่พวกเราเห็นข่าวนี้แล้วนะ กำลังไป เถ้าแก่บอกว่าจะออกเงินให้หมดเลย!”
“เถ้าแก่เมนต์บนเป็นคนดีจัง ขอให้เขามีความสุขนะ”
“เถ้าแก่ดี บอกชื่อบริษัทพวกคุณมาเลย จะสนับสนุน!”
“เถ้าแก่เราบอกว่าทำความดีเพื่อสร้างชื่อเสียงไม่ได้ ไม่อย่างนั้น
