ท่านั้น นายต้องการเหตุผลนี่ไหม?”
กระรอกตาเปล่งประกาย ตอบกลับในทันใด “เอา! เอา! ความสุขของศิษย์คือผลไม้เยอะๆ ข้าวผลึกเยอะๆ ของอร่อยเยอะๆ!”
ฟางเจิ้งได้ฟังความหวังยิ่งใหญ่ของกระรอกแล้วก็พบว่าการสั่งสอนที่ผ่านมาเนิ่นนานเหมือนจะไม่มีประโยชน์
ก่อนได้ยินหมาป่าเดียวดายพูดตาม “ศิษย์ก็อยากได้ของอร่อยเยอะๆ เหมือนกัน” มันใช้ความจริงพิสูจน์แล้วว่าแม้แต่สุนัขก็ยังสอนให้เข้าใจไม่ได้…
ตอนนี้เองมีเสียงฆ้องและกลองดังสนั่นฟ้า ตามด้วยเสียงโห่ร้องของคนนับไม่ถ้วน ฟางเจิ้งเงยหน้ามอง เห็นทีมจากหลายหมู่บ้านออกมาที่ริมแม่น้ำ ขึ้นเรือมังกร แต่ละคนเป็นชายร่างกำยำ มีกล้ามเนื้อสวยงาม ทำให้คนไม่น้อยกรีดร้องและตะโกนเสียงดังอันเป็นที่พอใจแก่เกียรติจอมปลอมเล็กๆ ของพวกเขา
ฟางเจิ้งพาลิง หมาป่าเดียวดาย กระรอกและเด็กแดงเข้าไปใกล้
ฟางเจิ้งเป็นคนมีชื่อเสียงในระยะร้อยลี้ คนแปดหมู่บ้านสิบลี้มีใครไม่รู้จักเจ้าอาวาสวัดเอกดรรชนี? ดังนั้นระหว่างทางมาจึงมีคนทักทายแทบตลอดทาง ฟางเจิ้งแสดงความเคารพกลับทีละคน ขณะเดียวกันทุกคนเกรงใจเขามาก เว้นจุดชมดีๆ ไว้ให้ ฟางเจิ้งจึงขอบคุณอีกครั้ง
เวลานี้เองเด็กแดงพลิกมือถือแล้วพูดขึ้น “อาจารย์ ก่อนหน้านี้ท่านพูดไม่ถูก ท่าน
