คนที่บุญกุศลมากจะขจัดความทุกข์ยากไปได้เองบางส่วน ปกติจะมองสิ่งนี้ไม่ออกกันหรอก…แต่ถ้ามีคนยอมจ่ายชีวิตเพื่อทำความดี บุญกุศลของเขาจะส่งผลถึงครอบครัวกับลูกหลานชนรุ่นหลังด้วย ขณะเดียวกันตอนที่กลับชาติมาเกิดใหม่ก็จะได้อภิสิทธิ์ไปเกิดในครอบครัวที่ดี ใช้ชีวิตในชาติต่อไปอย่างสุขสบายยิ่งกว่า” ระบบตอบ
ฟางเจิ้งเกาหัว “พวกนี้โกหกพกลมหรือเปล่า? ใครจะพูดถึงความทุกข์ยากในอนาคตได้ชัดเจนกัน? เอื้อผลต่อครอบครัวยิ่งจับต้องไม่ได้เข้าไปใหญ่ อีกอย่างดูจากในข่าวสิ คนรุ่นหลังของผู้เสียสละเยอะแยะไม่เห็นจะมีชีวิตดีกว่าเดิมเลย แถมยังมีความทุกข์กว่าเดิมอีก”
ระบบเอ่ยว่า “ที่ฉันพูดถึงคือประโยชน์ของบุญกุศล แต่ว่าที่นายพูดมันเกี่ยวโยงถึงสิ่งต่างๆ มากมายทุกด้าน บุญกุศลจะลดลงจากแรงกรรม บางครั้งเรื่องที่นายคิดว่าถูกก็ไม่แน่ว่าจะถูกเสมอไป กลับเป็นการสร้างแรงกรรมแทน นี่คือเรื่องที่คนธรรมดายากจะหลีกพ้นไปได้ แต่ในมุมมองค่านิยมของคนธรรมดา เรื่องนี้ไม่มีผิด ดังนั้นพุทธศาสนาจึงเรียกโลกโลกีย์ว่านรกหรืออ่างย้อมผ้า ถ้าไม่ระวังจะถูกย้อมด้วยแรงกรรมโดยไม่รู้ตัว”
ฟางเจิ้งได้ยินแบบนั้นก็ตกใจสะดุ้ง “นาย…บรรทัดฐานนี้ขัดแย้งกับแนวคิดค่านิยมของทุกคน เหมือนจะไม่ถูกต้องไหม? พุทธศาสนาฝึกจิตใจและก็ฝึกคน นายมองคนเป็นพระพุทธไปเลย…เท่ากับว่าโลกนี้มีแต่คนชั่วไม่ใช่เหรอ?”
“แน่นอนว่าไม่ใช่ คนดีมักจะทำเรื่องดีมากกว่าเรื่องไม่ดี บุญกุศลย่อมมากกว
