เจ้าลิงดูอยากรู้อยากเห็น ใจกล้าแถมไม่กลัว มันกระโดดขึ้นมา นั่งลงเลียนแบบฟางเจิ้ง และกอดเอวฟางเจิ้งไว้ มองไปทั่วทิศไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร
แต่ต่อมาเสียงเร่งเครื่องยนต์ดังขึ้น ลิงนี่ก็ตกใจจนแทบจะปล่อยมือกระโดดลงจากรถ
ดีที่ฟางเจิ้งจับมือมันไว้ไม่ให้มันตก ก่อนจะสวดบทหนึ่ง “อมิตาพุทธ”
จิตใจลิงถึงสงบลง แต่ก็ยังกลัวอยู่นิดๆ ไม่กล้ามองซ้ายแลขวาอีก เอาแต่กอดฟางเจิ้งไว้แน่นด้วยกลัวตกลงไป
“นั่งดีๆ ล่ะ ไปละนะ” หวังโอ้วกุ้ยพูดจบก็เหยียบคันเร่ง รถจักรยานยนต์พุ่งไปอย่างรวดเร็ว…
เจ้าลิงตกใจจนใบหน้าผิดปกติ แต่เจ้านี่ก็ยังเป็นลิง หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งรู้ว่าไม่มีอันตรายอะไรก็ใจกล้าขึ้นมาก เริ่มมองซ้ายแลขวา กระทั่งช่วงหลังๆ ยังคิดจะปล่อยมือหนึ่งข้างเพื่อโบกไปมาด้วย
ฟางเจิ้งรีบบอกให้มันอยู่เฉยๆ ก่อเรื่องบนถนนไม่ใช่เรื่องเล็กๆ ชนครั้งหนึ่งอาจจะเกิดเรื่องใหญ่ถึงชีวิตคนได้
ระยะทางระหว่างวัดเอกดรรชนีกับวัดผาแดงไม่ถือว่าไกลนัก หวังโอ้วกุ้ยเร่งให้ทันเวลา ไม่ถือว่าขับรถจักรยานยนต์ช้า แต่ก็ไม่ได้เร็วเกินไป ไม่นานก็ออกจากหมู่บ้านเอกดรรชนี ครึ่งชั่วโมงต่อจึงมาถึงหน้าสะพานใหญ่ ขณะจะข้ามแม่น้ำพลันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกระโดดลงจากสะพาน!
หวังโอ้วกุ้ยกับฟางเจิ้งเห็นพร้อมกัน หวังโอ้วกุ้ยรีบเบรกรถ ลงจากรถแล้วพุ่งปรี่เข้าไป! ชีวิตคนสำคัญยิ่ง ไม่เห็นก็ช่างเถอะ แต่เห็นแล้วจะให้ไม่สนใจได้ยังไง?
ทว่าตอนนี้เอง มีสองร่างพุ่งลงไป
