ขาดจึงลอยตัวขึ้นมา ตะโกนเสียงดังว่า “ไม่ได้ ดึงไม่ขาดเลย ต้องใช้มีด”
“ผายปอดให้เธอก่อน เธอใกล้จะไม่ไหวแล้ว” หงเชียนเจี๋ยว่า
หงเชียนสี่สูดลมหายใจเข้าลึก ดำลงไปส่งลมหายใจให้ผู้หญิงคนนั้น หงเชียนเจี๋ยบีบจมูกเธอไว้ พยายามไม่ให้เธอกินน้ำเข้าไป แต่เห็นได้ว่านี่ไม่ใช่แผนระยะยาว มีเพียงอย่างเดียวที่หงเชียนเจี๋ยวางใจคือถึงแม้เธอจะคิดสั้น แต่ก็หมดสติไปแล้ว ไม่อย่างนั้นตื่นมาอาจจจะดิ้น แบบนั้นคงได้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นจริงๆ
ตอนนี้เอง ไม่รู้ว่าใครตะโกนเสียงดัง “แย่แล้ว มีน้ำวนแล้ว!”
แทบจะขณะเดียวกัน หงเชียนสี่กับหงเชียนเจี๋ยรู้สึกว่ากระแสน้ำรอบตัวเกิดการเปลี่ยนแปลง รู้สึกแน่นๆ ตรงข้อเท้า พวกเขาถูกหญ้าใต้น้ำพันขาซะแล้ว! ในใจสองคนนี้พลันเย็นเยือกไปครึ่งหนึ่ง!
หงเชียนสี่โผล่หัวขึ้นมาพูด “เชียนเจี๋ย พี่ถูกหญ้าพันขาไว้ แกรีบไปเถอะ!”
“ไปไม่ได้ ผมก็ถูกพันไว้เหมือนกัน” หงเชียนเจี๋ยร้อนใจแล้วเช่นกัน
หงเชียนสี่สูดลมหายใจเข้าลึก พูดออกไปโดยแทบไม่ต้องคิดว่า “อีกเดี๋ยวจะมีคนมาช่วยแก ไม่ว่ายังไงก็ต้องรอด!”
