ม่ได้ แต่ในความเป็นจริงฉันน่าจะต่อยเขาสักหมัดได้ เงินหมื่นยูโรของฉันจะเสียเปล่าไปแบบนี้ไม่ได้…” ลูก้ามองลูกรักตัวเองด้วยอาการอยากร้องไห้แต่ไร้น้ำตา
สมิธหัวเราะ
ขณะเดียวกัน บุญกุศลของฟางเจิ้งกำลังเพิ่มขึ้นอย่างเงียบๆ
“ฆ่าคือไม่ฆ่า ไม่ฆ่าคือฆ่า” ขณะที่ฟางเจิ้งพูดพึมพำ ก็พิมพ์ประโยคนี้ลงในเว็บบอร์ดพุทธศาสตร์ศึกษา จากนั้นกดออก เขาแค่แสดงความเห็นของตน ไม่ได้อยากโต้เถียงหรืออภิปรายกับใคร
ฟางเจิ้งเก็บมือถือ เริ่มทำความสะอาดอุโบสถ หลังจากกวาดใบไม้ร่วงติดต่อกันมาหลายวัน จิตใจเจ้าลิงดีขึ้นไม่น้อย อย่างน้อยทำงานก็ไม่ใจร้อนแล้ว ดังนั้นฟางเจิ้งจึงเพียงพยักหน้าน้อยๆ ไม่ได้พูดอะไร เจ้าลิงยังต้องกวาดใบไม้ อุโบสถเป็นหน้าที่เขากับกระรอก ส่วนหมาป่าเดียวดายยังคงเป็นกองกำลังหลักในการตักน้ำ
หมาป่าเดียวดายตักน้ำได้มีจุดเด่นของมันมาก แบกถังสองใบบนหลังอย่างมีเอกลักษณ์ ยืนอยู่ใต้กระแสตาน้ำพุ จากนั้นก็เรียบร้อยแล้ว เพียงแต่ว่าทุกครั้งตัวมันจะเปียกปอน จุดนี้มันไม่ชอบเอามากๆ
ช่วงเที่ยง พนักงานส่งของหูทั่นมาเยือน มาอย่างรีบร้อน วางพัสดุลง ให้ฟางเจิ้งเซ็น ก่อนจากไปโดยไม่พูดสักคำ เห็นได้เลยว่าตั้งใจทำงานมาก…
ฟางเจิ้งประนมสองมือไปทางแผ่นหลังของหูทั่น สวดบทหนึ่งเป็นการส่ง พอเปิดห่อพัสดุออกดู ฟางเจิ้งแย้มยิ้ม
“กระรอก ของขวัญนายมาแล้ว!” ฟางเจิ้งตะโกนเรียก เจ้ากระรอกพลันวิ่งออกมาจากในรัง หันหน้ามา ดวงตาเปล่งประกายทันใ
