แต่ตอนนั้นแล้ว เพราะเงินทุนพลันถูกโยกย้ายไป ส่งผลให้เงินทุนขัดสน เจ้าหนี้ตามมาหาถึงหน้าบ้าน…แต่ก็ตรวจสอบไม่ได้ว่าใครทำ
………
อ่านถึงตรงนี้ ฟางเจิ้งเก็บมือถือไป เขาผลักประตูเปิดออก เดินมาอยู่หน้าอุโบสถ ประนมสองมือโค้งตัวแสดงความเคารพป้ายหมื่นพุทธพลางสวดบทหนึ่ง “อมิตาพุทธ ฆ่าคือไม่ฆ่า ไม่ฆ่าก็คือฆ่า! ฆ่าคนเป็นบาป ช่วยคนเป็นบุญกุศล ฆ่าหนึ่งคนช่วยหลายคน เมื่อบุญกุศลเหนือกว่าความผิดไปมาก การฆ่าคนก็เป็นบุญกุศล แต่การฆ่าไม่เลือกหน้าคือความผิดบาป ในโลกมีความถูกต้องชอบธรรม มนุษย์มีกฎหมาย ทุกเรื่องมีกฎเกณฑ์ มีเหตุและผล อาตมาไม่ละอายใจ อมิตาพุทธ! ระบบ อาตมาต้องได้รับรางวัล”
“ยินดีด้วย นายได้รับอภินิหารเนตรปัญญา เนตรปัญญาจะทำให้มองเห็นบุญกุศลและแรงกรรมของคน”
“เอ่อ บุญกุศล แรงกรรม? ใช้แยกแยะคนดีคนชั่วรึเปล่า?” ฟางเจิ้งถามด้วยความไม่เข้าใจ
“นายจะเข้าใจแบบนี้ก็ได้ แต่ประโยชน์ของมันไม่ได้มีแค่นี้ นายทำความเข้าใจเองเถอะ” ระบบตอบ
ฟางเจิ้งถูจมูก ยิ้มแห้งๆ พลางบอก “นายนี่มันเป็นระบบที่ไม่มีความรับผิดชอบเลย ถ้าอย่างนั้นถามนายจริงๆ ล่ะ ถ้าฉันบอกว่าฆ่าคนมีความผิด นายจะยังมีรางวัลให้ไหม?”
