ล๊อคเครื่อง ล๊อกข้อมูล แต่อาตมานี่…ก็ยังใช้ได้ปกติทุกอย่าง”
คิดได้ดังนั้นฟางเจิ้งจึงไม่ได้สนใจเรื่องนี้
ทันใดนั้นเองฟางอวิ๋นจิ้งตอบกลับข้อความมา
“หลวงพี่ฟางเจิ้ง ถามคำถามข้อหนึ่งได้ไหมคะ?” ฟางอวิ๋นจิ้งถาม
ฟางเจิ้งตอบ “ได้แน่นอน”
“หลวงพี่ ในความฝันวันนั้นเป็นท่านจริงๆ เหรอคะ?” ความสงสัยนี้รบกวนฟางอวิ๋นจิ้งมานานมาก มีคนเข้ามาในความฝันห่างไปพันลี้จริงๆ? นี่…ไม่น่าจะเป็นไปได้?
ฟางเจิ้งตรึกตรองสักครู่แล้วตอบ “ฝันไม่ใช่ฝัน ความจริงกับมายาไม่อาจคาดเดา สีกาคิดว่าเป็นจริงก็จะจริง คิดว่าปลอมก็จะปลอม สำคัญคือสีกาตระหนักอะไร นั่นต่างหากที่มีอยู่จริง”
ฟางอวิ๋นจิ้งนอนอ่านข้อความนี้อยู่บนเตียง นัยน์ตาไม่แน่ใจเล็กน้อย “ฝันไม่ใช่ฝัน ความจริงกับมายาไม่อาจคาดเดา…สิ่งที่ฉันตระหนักคือความจริงเหรอ? ถ้าอย่างนั้นเขาเองก็คงไม่รู้ว่าสิ่งที่ฉันตระหนักคืออะไร” พูดถึงตรงนี้ ฟางอวิ๋นจิ้งมีสีหน้าแปลกใจเพิ่มมาเสี้ยวหนึ่ง
ฟางอวิ๋นจิ้งพลิกตัว ถามไปว่า “หลวงพี่ฟางเจิ้ง บนโลกนี้มีพระพุทธอยู่จริงๆ ไหมคะ? ทำไมฉันรู้สึกว่าท่านเก่งมากเลย? คนจะเรียนวิชาอภินิหารได้จริงๆ ไหมคะ?”
ฟางเจิ้งขบคิดอีกครู่แล้วตอบไปว่า “สีกา พระพุทธที่สีกาพูดถึงคือพระพุทธอะไร? อาตมาคิดว่าในใจทุกคนมีพุทธ ทุกคนสำเร็จอรหันต์ได้ ขอเพียงจิตใจมุ่งสู่ความดีนั่นคือพระพุทธ เดิมทีพระพุทธไม่ใช่สิ่งทั่วไป แต่มีอยู่ทุกที่ จะตอบรับแต่ความดีเท่านั้น ส่วนอภินิหาร
