นขึ้นมาได้อย่างแน่นอน”
จีอู๋จวินส่ายหัวกล่าวว่า
“สิ่งที่พวกเขามี เทพสงครามของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ก็มีเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้นเวลานี้ใต้หล้าคลอนแคลน หลังจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์แตกแยก เหล่าเทพสงครามจะต้องไปยึดครองดินแดนสักแห่งเป็นแน่ ไหนเลยจะมีเวลาว่างมาช่วยราชวงศ์แห่งโชคชะตาที่อ่อนแอ หนำซ้ำในขณะที่ยังไม่แน่ใจว่าท่านมรรคาจารย์มีพลังมากมายเท่าใด พวกเขาจะไม่กล้าบุ่มบ่าม เพราะจะอย่างไรระดับขั้นของพวกเขาก็สูงกว่า ลำพังแค่ได้ยินตำนานนานาของท่านมรรคาจารย์ก็รู้แล้วว่าพลังยุทธ์ของท่านมรรคาจารย์ต้องมิใช่ขั้นถ้ำสวรรค์เก้าทั่วไปจะเทียบเทียมได้ จนถึงขั้นที่อาจมีพลังยุทธ์เหนือกว่าขั้นถ้ำสวรรค์เก้าด้วยซ้ำ”
“จะอย่างไรตอนนี้ข้าก็ยังคิดไม่ออกว่าราชวงศ์แห่งโชคชะตาธรรมดาๆ ใช้สิ่งใดมาดึงดูดเทพสงครามให้มาต่อสู้กับท่านมรรคาจารย์ที่เก่งกาจจนยากจะหยั่งถึง”
เยี่ยสวินตี๋ยิ้มกล่าวว่า
“อย่างไรก็ต้องมีคนที่รนหาที่ตาย ต้องมีคนที่ทะนงตน ซึ่งข้าก็เป็นอย่างหลัง”
ครั้งนั้นเขารู้ทั้งรู้ว่ามรรคาจารย์แข็งแกร่งนัก แต่ก็ยังมาอยู่ดี นี่ก็คือนิสัยชนิดหนึ่งของชาวยุทธ์ เมื่อได้พบกับคนที่อาจแข็งแกร่งกว่าตนก็จะรู้สึกสนใจขึ้นมาอย่างมาก จีอู๋จวินมีบางสิ่งจะพูด แต่ที่สุดก็ยังเลือกที่จะเงียบไว้ เวลานี้ศพของเจ้ากระบี่ถูกเผาเป็นเถ้าไปหมดแล้ว เจียงฉางเซิงจึงเดินเข้าไปในห้องของตน มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นมาต่อตาเขา
[ปีไทเหอที่สอง เจ้าก
