ตอนที่ 213 มรดกตระกูลเจียง เสาะแสวงพญามังกร
ยามดึกสงัด หน้าห้องบรรทมของโอรสสวรรค์ เจียงเช่อมาถึงด้านหน้า ประสานมือทำความเคารพและเอ่ยว่า
“เสด็จพ่อ ลูกมาแล้วพะยะคะ”
หน้าห้องไม่มีขันทีหรือสาวใช้ ดังนั้นเขาจึงต้องเรียกจากด้านนอก
“เข้ามาสิ”
เสียงอ่อนแรงของฮ่องเต้ซุ่นเทียนดังขึ้น เจียงเช่อสูดลมหายใจลึก แล้วดันประตูเข้าไป ก่อนปิดประตูไว้เบื้องหลัง แสงภายในห้องบรรทมสว่างไสวด้วยตะเกียงน้ำมันแปดดวง เขาเดินเข้าไปยังฮ่องเต้ซุ่นเทียนที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ ฮ่องเต้ซุ่นเทียนเอนกายอยู่บนพระแท่นมังกรอย่างเกียจคร้าน ข้างกายมีโต๊ะเล็กที่วางสุราและขนมอยู่ เจียงเช่อมองฮ่องเต้ซุ่นเทียนด้วยสายตาซับซ้อน
เขารู้แล้วว่าเสด็จพ่อเรียกเขามาด้วยเหตุใด เขาเคยหวังให้เสด็จพ่อสิ้นพระชนม์เร็วๆ เพื่อที่เขาจะได้ขึ้นครองบัลลังก์ แต่พอถึงเวลาจริงๆ เขากลับรู้สึกปวดใจและสับสน ครองบัลลังก์หกเจ็ดสิบปี กับบำเพ็ญยุทธ์อยู่ร้อยกว่าปี ควรเลือกสิ่งใด มนุษย์ควรมีชีวิตที่เต็มไปด้วยความหมาย หรือมีชีวิตที่ยืนยาว เป็นครั้งแรกที่เจียงเช่อรู้สึกหวาดกลัวต่อบัลลังก์
ฮ่องเต้ซุ่นเทียนวางหนังสือในมือ พลางยกมือส่งสัญญาณให้เขานั่งอีกฝั่งของโต๊ะเล็ก
“คืนนี้ เราพ่อลูกจะปลดทิ้งสถานะโอรสสวรรค์และรัชทายาท แล้วมาคุยกันอย่างจริงใจ”
ฮ่องเต้ซุ่นเทียนยิ้มกล่าวก่อนขยับตัวลุกขึ้นนั่ง สายตาไล่มองเจียงเช่ออย่างพินิจพิเคราะห์ เขาไม่ได้พินิจลูกชายคนนี้อย่างจริ
