ิบายขนาดนี้เชียว เยี่ยมจริงๆ!” ฟางเจิ้งยอมแล้วจริงๆ ถึงเขาจะใช้อักษรเดียวกำราบสวรรค์ไม่ได้ แต่เมื่อเรียนอักษรนี้จะต้องมีข้อดีมากมายแน่ๆ ข้ามเรื่องอื่นไปก่อน แค่เขียนเป็นแสงออกมาได้ก็ฟินแล้ว สำคัญคือจะได้เปิดสติปัญญาให้ตนฉลาดขึ้นด้วย นี่คือเรื่องที่ดีที่สุด
“นี่คือระบบพลังพิเศษ จะรับหรือไม่?”
“รับ!”
ฟางเจิ้งรู้สึกว่าในความคิดเกิดความรู้สึกประหลาด จากนั้นก็ดวงตามืดมิดล้มนอนกับพื้น ไม่รับรู้อะไรแล้ว
หมาป่าเดียวดายข้างๆ เห็นฟางเจิ้งพูดพึมพำอยู่นานจากนั้นก็ล้มลงกับพื้น มันเอียงหัว มีสีหน้าเข้าใจยาก ทว่าก็ยังพาฟางเจิ้งขึ้นเตียง แล้วนอนหมอบอยู่ข้างๆ มองฟางเจิ้งด้วยความกังวลเล็กน้อย
ถ้าไม่ใช่เพราะลมหายใจฟางเจิ้งเสถียร เจ้านี่จะต้องออกไปหาคนให้มาช่วยแน่ แต่มันก็ยังงับฟางเจิ้งลากมาวางบนเตียง จากนั้นนอนเฝ้าอยู่ข้างๆ เขา
ในความขมุกขมัว ฟางเจิ้งเหมือนเห็นมังกรเทพบินผ่านฟ้า ร่างกายนั้นคล่องแคล่วแข็งแรงอย่างยิ่ง มีลักษณะยิ่งใหญ่ พลานุภาพดั่งเทพเจ้ามาเยือนโลก กดดันจนคนหอบหายใจ
จากนั้นเทพมังกรกลายเป็นพู่กันด้ามหนึ่ง พู่กันใช้ผืนฟ้าเป็นผ้าวาด เขียนอักษรตัวใหญ่ที่มีพลังราวกับเทพมังกรทะยานขึ้นฟ้า อักษรพุทธองค์มังกร!
ต่อมาเกิดเสียงฟ้าผ่าดังสนั่นเปรี้ยงปปร้างตรงฟางเจิ้ง เขาลุกขึ้นจากที่นอนราวกับตื่นจากความฝัน!
……………………….
