ตาอย่างสิ้นเชิง แต่ภาพนี้กลับสมจริงมากจนเหมือนเห็นด้วยตาตัวเอง!
หม่าเจวียนลองขยายภาพ แต่สองคนก็ต้องตกตะลึง ภาพนี้ยังขยายได้ตลอด! กระทั่งเห็นขนละเอียดบนใบหน้าฟางเจิ้งอย่างชัดเจน! เห็นลายเส้นของหิมะที่ตกลงบนขนสีเงินบนหัวหมาป่าเดียวดาย! ต้นไม้เล็กมากไกลๆ ยังขยายใหญ่จนเห็นว่าบนพื้นมีกระรอกอ้วนน่ารักตัวหนึ่งอย่างชัดเจน!
เห็นดังนั้นสองคนก็อึ้งไป!
“อวิ๋นจิ้ง หรือว่าพวกเราจะถูกไต้ซือลวงเอาแล้ว? เขาใช้กล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยวถ่ายรึเปล่า? แต่ก็ไม่เคยได้ยินนะว่ามีกล้องที่ทำได้ถึงขนาดนี้มาก่อน” หม่าเจวียนกล่าว
ฟางอวิ๋นจิ้งพยักหน้า “ฉันก็กังวลเหมือนกัน ที่น่ากลัวจริงๆ ไม่ใช่อันนี้หรอก แต่เป็นวิธีบีบภาพนี้ต่างหาก! มันขยายได้ใหญ่ขนาดนี้ ความละเอียดภาพจะต้องสูงจนน่ากลัว แต่ว่าขนาดมันแค่สิบล้าน! นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย…”
………………………
