มอซุนพูดไม่ออก…
ผู้อำนวยการจ้าวรีบขัด “เอาล่ะๆ ในเมื่อพวกคุณยืนยัน อย่างนั้นก็ตรวจ หากคุณท้องจริงๆ ผมจะออกค่าตรวจให้ หากไม่ท้อง พวกคุณต้องฟังคำแนะนำผม ลองไปดูในระดับมลฑลเถอะ”
“ตกลง!” หยางหวากับตู้เหมยยิ้ม
สองคนตามหมอซุนไปตรวจ ความจริงการตรวจที่ว่าก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไร ถึงทุกครั้งหยางหวาจะให้ตู้เหมยทำอัลตร้าซาวด์ แต่หมอซุนจะสื่อความหมายว่าเปลืองเงิน สองครั้งก่อนห้ามไม่ได้ แต่ครั้งนี้ไม่ว่าเป็นตายยังไงหมอซุนก็จะไม่ให้สองคนทำ
“ต่อให้พวกคุณท้อง หนึ่งเดือนก็ยังไม่รู้ผลหรอก จะทำอัลตร้าซาวด์ทำไม? อย่างน้อยต้องสี่สิบวัน ครรภ์ถึงจะเห็นชัดในอัลตร้าซาวด์ ทำตอนนี้ก็เสียเงินเปล่า ฟังผมนะ ไปซื้อที่ตรวจครรภ์มา แล้วก็นำปัสสาวะมาด้วย ผมจะตรวจให้เอง” หมอซุนกล่าว
สองคนรีบไปซื้อมา แล้วเก็บปัสสาวะมาส่งด้วย
หมอซุนหยดลงบนที่ตรวจครรภ์ต่อหน้าสองคน…
“สองขีด! สองขีด! สองขีด!” หยางหวากับตู้เหมยเบิกตาโต จ้องที่ตรวจครรภ์พลางร้องเสียงดัง
หมอซุนกล่าวอย่างจนปัญญายิ่ง “พวกคุณสองคนเล่นไพ่นกกระจอกกันรึไง? สองขีดๆ นั่นไม่ใช่เยาจี[2]นี่?”
“เฮ้! สองขีดจริงๆ! หมอดูสิ สองขีด! ติดแล้ว!” หยางหวาพลันร้องด้วยความดีใจ
หมอซุนก้มหน้ามองก็ตกใจสะดุ้ง ที่ตรวจครรภ์แสดงเส้นสีแดงอมม่วงสองขีดจริงๆ ชัดเจนมากด้วย!
บนหน้าผากหมอซุนมีเหงื่อผุดขึ้นมา ที่พูดไปมากมายก่อนหน้านี้ ตอนนี้ถูกตบทีหนึ่งจนรู้สึกเจ็บเล็กน้อย!
ผู้อำนวยการจ้าวเห็นดังนั้นจึ
