กษัตริย์แห่งราชวงศ์ต้าซี ปกครองเสฉวนเป็นระยะเวลาสั้นๆ ก่อนถูกสังหารโดยกองทัพแมนจู
[2] พระพั่วซาน (ปี1597-1666) เกิดในครอบครัวขุนนางชั้นสูง เป็นปรมาจารย์ กวีและนักเขียนที่มีชื่อเสียงโด่งดังในสมัยปลายราชวงศ์หมิงต้นราชวงศ์ชิง ทั้งยังเป็นไต้ซือนิกายธยานะหรือนิกายเซ็นคนสำคัญในสมัยนั้น
[3] เต้าจี้หรือจี้กง นามเดิมหลี่ ซิวหยวน บวชเป็นภิกษุที่วัดหลิงอิ่น เมืองหางโจว มีพระอาจารย์ฮุ่ยหย่วนเป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาว่าเต้าจี้ แม้เป็นภิกษุ แต่พระเต้าจี้มักมีพฤติกรรมแปลกจากจารีต คือชอบฉันเนื้อสุนัข ดื่มสุรา ครองจีวรที่เป็นผ้าขี้ริ้วสกปรก จึงถูกคณะสงฆ์ขับออกจากวัด และใช้ชีวิตเร่ร่อนอยู่ข้างถนน แต่พระเต้าจี้มีจิตใจดี ชอบช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ เช่น เจ็บป่วย หรือถูกรังแก จึงเป็นที่นับถือของประชาชน นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่าท่านสามารถแสดงอิทธิฤทธิ์ได้ และเชื่อว่าท่านเป็นพระนนทิมิตร หนึ่งในพระอรหันต์สิบแปดองค์กลับชาติมาเกิด
