อาจารย์ตงชวี ได้รุมโจมตี สุดท้ายอาจารย์ตงชวีพ่ายแพ้ ตบะลดลง ไม่อาจฟื้นคืน!”
ลั่วเหอไม่ได้สนใจอะไรอย่างอื่นแม้แต่น้อย เขานั้นสนใจเพียงรากวิญญาณของตงชวี ลั่วเหอได้ยกมือกล่าวถามศิษย์พี่ที่เล่าเรื่อง
“อาจารย์ตงชวีอายุเท่าไหร่ขอรับ?”
“จะ 300 ปีแล้ว อายุขัยของท่านใกล้หมดลงทุกวัน!”
ลั่วเหอตาเบิกกว้างและคิดในใจ
“300 ปี เราจะสามารถไปถึงระดับก่อกำเนิด ไม่!…ช้าไป ช้าไปมาก”
……….
(ด้านนอกห้องพัก – ส่วนกลางเรือบินยักษ์)
ใจกลางเรือนั้นมีวาดอักษรค่ายกลมากมาย ตงชวีได้มายืนตรงกลาง และได้หยิบอาวุธเซียนระดับ 2 ออกมา มันคือหินรูปร่างธรรมดาที่พบได้ตามพื้น แต่มันนั้นกลับมีออร่าแสงสีขาวฟ้าระยิบระยับ มันคือหัวใจหลักของการตั้งค่ายกลที่ใช้คนมากกว่า 5 คน เป็นอาวุธเซียนที่เซียนค่ายกลต่างมีติดตัว ซึ่งรูปร่างจะแตกต่างกัน
(ศิลาแปรกลระดับ 2)
ตงชวีได้ตั้งดัชนีสองนิ้ว และได้กระโดดลอยตัวพร้อมกับศิลาแปรกล อักษรเวทย์ปรากฏขึ้นรอบตัวตงชวี เหล่าศิษย์คนอื่นก็ทำเช่นกัน ค่ายกลได้ทำงาน เส้นกระแสปราณได้เชื่อมต่อกัน โดยหัวใจของค่ายกลก็คือตงชวีที่อยู่ตรงกลาง เรือบินยักษ์ได้เริ่มขยับขึ้น
ทำให้ทั้งเรือสั่น ลั่วเหอและคนอื่นๆ ก็เ