บจะแผดเผาร่างกายของลั่วเหอ
ปราณสีน้ำเงินออกมาจากร่างของลั่วเหอ คลื่นพลังปราณระเบิดออก กระจายไปทั่วทิศ
ลั่วเหอลืมตาขึ้น ปราณแท้ของเขาได้เปลี่ยนสีไป สีปราณของลั่วเหอไม่ใช่สีขาวอีกต่อไป แต่เป็นปราณสีม่วง และเขานั้นยังรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาหลายเดือน หลังจากบรรลุระดับเปลี่ยนลมหายใจขั้นเริ่มต้น
“ตาแก่คนนั้นเป็นใครกัน พลังจิตมหาศาล แถมยังช่วยให้เราพัฒนาตบะของเราอีก….”
เสียงเคาะประตูดังลั่น
ลั่วเหอนั้นตกใจไม่น้อย เขานั้นเดินอย่างไร้เสียงและเปิดประตูช้าๆ ก็พบกับผู้อาวุโสในศาลาหมื่นคำภีร์ แต่เขานั้นสวมใส่ผ้าคลุมดำที่ดูเก่า ยืนอยู่กับอาจารย์เหยียน โดยด้านหลังของพวกเขามีนกอินทรีขนาดยักษ์ ซึ่งเป็นสัตว์อสูรที่มีกลิ่นอายพลังมากกว่าสัตว์อสูรระดับสูงหลายเท่า
อาจารย์เหยียนสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อไม่เห็นลั่วเหอทำความเคารพผู้อาวุโสตรงหน้า โดยอาจารย์เหยียนได้กล่าวพร้อมปล่อยแรงกดดันมหาศาล
“ลั่วเหอ เจ้ายังไม่คำนับผู้อาวุโสจงเหมินอีก!”
ลั่วเหอนั้นรีบคำนับผู้อาวุโสจงเหมินทันที แต่ผู้อาวุโสจงเหมินจับมือและส่ายหัว ก่อนจะหันไปหาอาจารย์เหยียน จากนั้นกล่าวบางเรื่อง ทำให้อาจารย์เหยียนเด
