อก็เดินไปแบกร่างของจิ้งเผิงและเย่เซียนฮวาขึ้นไหล่ซ้ายไหล่ขวา และเดินไปวางที่หน้าหมู่บ้านเย่เผิง และได้หยิบยันต์คุ้มภัยสอดไว้ใต้อกเสื้อของเยี่ยนอวี้เจิน พร้อมได้คำนับหมู่บ้านเย่เผิง คนมากมายที่ผ่านมาในช่วงชีวิตที่ได้อาศัยอยู่ที่นี่ ล้วนปรากฏออกมาเป็นภาพๆ คนในกลุ่มนักล่าสัตว์อสูร คนในหมู่บ้าน และเด่นสุดก็คือครอบครัวคนแซ่เยี่ยน เยี่ยนอวี้เจิน เย่หนิงเอ๋อร์ เยี่ยนเผิง และเย่เซียนฮวา จักรพรรดิมารสวรรค์กล่าวออกมา
“ศิษย์ข้า ด้วยพรสวรรค์การบำเพ็ญของเจ้า มันเชื่องช้าอย่างมาก เจ้าควรเข้าสำนักเซียน เพื่อหาทรัพยากรมาบำเพ็ญ”
“ศิษย์เข้าใจแล้ว”
ลั่วเหอหันหลังเดินจากไป และไม่หันกลับมาอีก