ตอนที่ 195 สัตว์ประหลาดแห่งบรรพกาล มรรคาจารย์ผู้ทุ่มเทสุดกำลัง
หลินเฮาเทียนกระโดดขึ้นไปบนหลังเหยี่ยวอัสนีเวหา ขี่มันออกจากเกาะ แต่แล้วเขาก็ต้องหันกลับไปมองพร้อมกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เห็นเพียงสิ่งที่คล้ายปูแต่ก็คล้ายแมงมุมอันน่าสะพรึงกลัวโผล่ขึ้นมาจากใต้เกาะกลางทะเล มันแบกเกาะขึ้นมาจากทะเล แปดขาติดผิวทะเล เพียงแค่ส่วนที่โผล่ออกมานั้นก็ยาวกว่าร้อยจั้งแล้ว เขาเหลือบเห็นก้ามมหึมาเหล็กกล้าสองข้างซึ่งเหมือนภูเขาขนาดใหญ่ ยามสะท้อนแสงอาทิตย์ก็เห็นเงาวาววับของโลหะชัดเจนยิ่ง สายตาเขาจับจ้องไปที่ดวงตาของปูยักษ์ กลับพบว่าระหว่างดวงตาของมันมีใบหน้ามนุษย์ที่กำลังหลับใหลอยู่ น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
เหยี่ยวอัสนีเวหาเองก็ตกใจกลัวจนร่างปีศาจสั่นสะท้าน ต่อหน้าปีศาจเหี้ยมโหดเช่นนี้ พวกเขาต่ำต้อยราวกับมดปลวก ปูยักษ์เริ่มเคลื่อนไหว หลินเฮาเทียนกัดฟันแล้วตามมันไป ครึ่งวันต่อมา ปูยักษ์จมหายไปในน้ำ ทิ้งเพียงเกาะลอยอยู่บนผิวน้ำ หลินเฮาเทียนรวบรวมความกล้าและลงมายังเกาะอีกครั้ง กลับเข้าไปในถ้ำเดิมที่เคยอยู่
“ไม่คิดเลยว่าใต้เกาะนี้จะมีสัตว์ประหลาดบรรพกาล เช่นนั้นเรายิ่งต้องอยู่ต่อเพื่อรับการสืบทอดให้ครบ” หลินเฮาเทียนพูดอย่างตื่นเต้น เหยี่ยวอัสนีเวหาพยักหน้าเห็นด้วย ในมหาสมุทร สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาทั้งหมดมักถูกเรียกว่าอสูรบรรพกาลหรือสัตว์ประหลาดบรรพกาล ดูเหมือนว่าขอแค่มีคำว่าบรรพกาลประกอบชื่อ สิ่งมีชีวิตใ
