ดำที่สลักอยู่บนโลงศพ
“ลวดลายบนโรงศพนี้ รูปร่างช่างเหมือนกับมังกรที่บันทึกไว้ในตำรา แต่เมื่อมาเทียบกันแล้ว มังกรพวกนี้กลับเหมือนตะขาบที่ไต่โลงศพเพียงเท่านั้น”
อักษรสีทองปรากฏขึ้นหน้าโรงศพ มันค่อย ๆ ชัดขึ้นเรื่อย ๆ อักษรสีทองปรากฏชื่อของเจ้าของโรงศพที่ใหญ่โตเช่นนี้ ลั่วเหออ่านมัน
“จักรพรรดิมารสวรรค์”
คลื่นพลังบางอย่างกระแทกทำลายโล่สีทองและโจมตีวิญญาณของลั่วเหอ จนได้รับบาดเจ็บ ลั่วเหอมองมือวิญญาณของตนเองที่เกิดรอยร้าวอย่างน่าตกใจ เสียงที่ดูใหญ่โต เค้นครึ้มดังขึ้น
“ตอนนี้เจ้ายังไม่คู่ควรจะเอ่ยนามข้าต่อหน้าโรงศพผนึกสวรรค์”
ลั่วเหอแม้ไม่รู้ว่าสิ่งตรงหน้าคือสิ่งใด แต่การจะทำเช่นนี้ได้ พลังย่อมไม่ธรรมดา ลั่วเหอคำนับจักรพรรดิมารสวรรค์
“ท่านช่วยตอบข้อสงสัยของข้าน้อยด้วย ที่นี่คือที่ใด โลกหลังความตายงั้นหรือ?”
“ไม่ใช่”
สิ้นสุดคำตอบนั้น วิญญาณของลั่วเหอถูกดึงไปยังด้านบนของโรงศพผนึกสวรรค์ เมื่อขึ้นไปด้านบน สิ่งที่ลั่วเหอเหยียบคือรูปสลักของทหารสวมเกราะที่กำลังอยู่ในท่วงท่าต่อสู้ มังกรเกล็ดดำพวกนั้นก็เช่นกัน เมื่อมองใกล้ ๆ ก็พบว่าเป็นเพียงรูปสลักเท่านั้น ตรงหน้าของลั่วเหอปรากฏศิลาหิน
