ร่งขรึม
“ข้าจะให้พวกเขาศึกษาตำรับยาพื้นบ้านนี้เป็นอย่างดี” เป่ยกงสยงพูด “ข้าจะให้คนพาพวกท่านไปพักผ่อนก่อน”
“ได้เลย”
ราชาพิราบอินทรีมีความพิถีพิถันในการเลือกที่พักเป็นอย่างยิ่ง ไม่ชอบความอึกทึกข้างนอก เป่ยกงสยงจึงพาพวกเขามายังเรือนที่อยู่ถัดเข้ามาด้านหลังหน่อย
ราชาพิราบอินทรีบอกว่าอยากอยู่ใกล้ภูเขา ให้หาเรือนที่อยู่ใกล้ภูเขาหน่อยก็ใช้ได้แล้ว จากนั้นจึงจัดเรือนที่อยู่ใกล้กับภูเขาด้านหลังให้พวกเขา
ซือหม่าโยวเย่ว์นึกถึงตำแหน่งของเรือนด้านหลังที่เป่ยกงถังบอกตนเอาไว้ในตอนนั้น ก็พบว่าที่นี่กับสถานที่ที่พวกตนพักอยู่ในตอนนี้อยู่ไม่ไกลกันนัก
“พวกเจ้าไปเถิด พวกเราไม่ชอบให้มีเผ่าพันธุ์มนุษย์อยู่ใกล้ๆ” พิราบอินทรีตนหนึ่งพูดพลางโบกมือให้กับคนที่นำทางมา
เรื่องที่พิราบอินทรีไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับมนุษย์นั้นเป็นเรื่องที่รู้กันทั่วไป ดังนั้นพวกเขาจึงจากไปโดยมิได้สงสัยอะไร
เป่ยกงสยงทราบข่าวจึงออกคำสั่งแก่คนเหล่านั้นว่าไม่ให้เข้าไปใกล้บริเวณนั้นตามอำเภอใจ
………………………………………..
