านนอกข่ายมนตร์ ส่วนคนอื่นๆ ยังอยู่ข้างในชั่วคราว
นอกจากนี้เธอยังดูเหมือนไม่ใช่ร่างเดิมของตัวเองอีกด้วย หากแต่ผสานร่างกับเชียนอินแล้วแปลงร่างตนเองจนดูเหมือนกับสาวใช้ผู้นั้นทุกประการ
ครึ่งชั่วโมงให้หลัง เซี่ยจงก็มาถึงที่นี่
“คารวะท่านเจ้าตำหนักเจ้าค่ะ” ‘สาวใช้’ ทำความเคารพเซี่ยจง
เซี่ยจงเห็นว่าที่นี่มีเพียงแค่สาวใช้ ส่วนคนอื่นๆ อยู่ภายในข่ายมนตร์ทั้งหมด และภายในข่ายมนตร์ก็มีร่องรอยการต่อสู้อันเห็นได้ชัดเจน
ไกลออกไป มีคนผู้หนึ่งเอนกายอยู่ เป่ยกงถังคุกเข่าอยู่ข้างกายคนผู้นั้น หันหลังให้กับเซี่ยจง คิดว่าคงมีใครสักคนได้รับบาดเจ็บ กำลังรับการดูแลอยู่
ส่วนโอวหยางเฟยและซือหม่าโยวหลินได้เห็นแล้วก็ถลึงตาใส่พวกเขาอย่างแรงพลางเอ่ยถามว่า “เจ้าเป็นใครกัน เหตุใดจึงต้องทำร้ายพวกเราด้วยเล่า”
“ข้าเป็นใครน่ะหรือ ข้าคือบิดาของเซี่ยอิ๋งอิ๋ง เจ้าตำหนักแห่งตำหนักธารแดง” เซี่ยจงพูด “บุตรสาวข้าถูกคุมขังนานถึงหนึ่งปีเพราะพวกเจ้า ผู้เป็นบิดาอย่างข้าย่อมต้องมาทวงความยุติธรรมให้นางอยู่แล้วน่ะสิ!”
“บิดาของเซี่ยอิ๋งอิ๋งหรือ” ซือหม่าโยวหลินส่งเสียงเฮอะอย่างเย็นชา “มีคนไร้เหตุผล ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีอย่างเจ้าอยู่ สั่งสอนคนพรร
