าจะยกเว้นค่าใช้จ่ายให้เจ้าก็ได้ นอกจากนี้ยังไม่ต้องต่อแถวด้วย”
“ต่อแถวหรือ”
“เพราะมีผู้คนที่อยากออกไปข้างนอกมากมายเหลือเกิน จะต้องมารับบัตรลำดับหมายเลขล่วงหน้าอย่างน้อยครึ่งเดือน ถ้าหากไปที่นั่นเลยก็มิอาจเดินทางได้หรอก” เหลียนเจ๋อพูดอธิบาย
“ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เช่นนั้นพอถึงเวลาก็ขอรบกวนเจ้าตำหนักเหลียนด้วยแล้วกัน”
“พูดได้ดี”
“ข้ายังมีธุระต้องไปจัดการอีก ขอตัวก่อนละ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดแล้วประสานหมัดคำนับฮวาน่งอิ่งและเหลียนเจ๋อก่อนจะจากมา
พอกลับไปถึงเรือน พวกเขาก็ยังคงอยู่ในศาลาพักร้อน
เมื่อเห็นเธอกลับมา เหลียนหงจึงถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง”
“เผิงหรงอยู่หารือรายละเอียดกับพวกเขาต่อน่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์เดินเข้าไปแล้วพูดว่า “ตอนนี้เจ้าไม่ต้องเป็นกังวลอีกแล้วนะ”
“ขอบคุณท่านมาก” เหลียนหงพูดอย่างซาบซึ้ง
“ตอนนี้พวกเราไม่กลับกันแล้วสินะ” เป่ยกงถังถาม
“อืม รอให้เรื่องนี้เสร็จสิ้นลงแล้วพวกเราค่อยกลับไปกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ตอนนี้ยังไม่รู้สถานการณ์โดยละเอียดของพวกเขาเลย รอให้การหารือสิ้นสุดลงแล้วค่อยว่ากันเถิด”
“ได้สิ”
ในเวลาต่อมา ทุกคนต่างบำเพ็ญเพื่อรวบรวมพื้นฐานของตนให้แข็งแกร่ง ซือ