วุ่นวายแน่” ซือหม่าโยวหรานเอ่ยปลอบ แต่มือที่กำหมัดแน่นนั้นก็แสดงถึงความกังวลในใจเขาออกมาเช่นกัน
พวกเผิงจิ่วเอ๋อร์ไม่คิดว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะเข้ารับสายฟ้า ในขณะที่ลอบรำพึงถึงความสามารถของเธออยู่นั้นก็วางใจลงไม่น้อยด้วย มีเธออยู่ เจ้าวิหคน้อยก็ยิ่งมีโอกาสผ่านกัลป์สายฟ ฟ้าได้มากยิ่งขึ้น
เมื่อเห็นโยวเย่ว์ถอดชุดกันสายฟ้าออก นางเองก็ตกใจเช่นกัน แต่หลังจากที่ได้สัมผัสมาสองวัน นางก็เชื่อว่าโยวเย่ว์ไม่ใช่คนประมาท ที่ทำเช่นนี้ย่อมต้องมีความคิดของตัวเองอยู่ อย่างแน่นอน
“เปรี้ยง…”
ซือหม่าโยวเย่ว์รับสายฟ้าที่ฟาดลงมาอีกครั้ง คราวนี้เธอโคจรพลังวิญญาณตั้งแต่ต้นแล้วเหนี่ยวนำสายฟ้าตรงเข้าสู่ร่างกาย ถึงแม้ว่าในขณะที่เข้าสู่ร่างกายนั้นจะเจ็บปวดไปทั่วทั้งร่า าง ตัวเธอก็ล้มลงบนพื้นด้วยเหตุนี้ แต่ผลลัพธ์นี้ไม่เลวเลย สายฟ้าเหล่านั้นต่างถูกดูดซับเข้าไปภายในสระเจดีย์ทั้งหมด
สายฟ้าฟาด ดูดซับ ฟาดอีก ดูดซับอีก หลังจากนั้นซือหม่าโยวเย่ว์ไม่รู้เลยว่าตนถูกฟาดไปกี่ครั้ง ร่างกายหลงเหลือเพียงแค่การเคลื่อนไหวเชิงกลเท่านั้น
สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือเมื่อรวมกับสายฟ้าที่เจ้าวิหคน้อยรับเองสองสายแล้ว ในขณะนี้มีสายฟ้าฟาดลงมาถึงสี
