“หึๆ… หึๆ…”
ผู้จัดการกอดมณีผลึกเหล่านั้นเอาไว้ด้วยรอยยิ้มโง่งม ทำให้ทุกคนพากันส่ายศีรษะ
ผู้จัดการผู้นี้ช่างรักเงินเสียเหลือเกิน ให้ล่วงเกินคนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์พวกเขาก็กล้า ตอนนี้ ไม่กลัวเลยว่าจะถูกคนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์จับตัวไปด้วยกัน!
มีเพียงพวกซือหม่าโยวเย่ว์เท่านั้นที่ดูออกว่าโรงเตี๊ยมแห่งนี้มิใช่โรงเตี๊ยมธรรมดาทั่วไป และผู้จัดการผู้นั้นก็มิใช่ผู้จัดการธรรมดา
ต่อให้ผู้จัดการผู้นี้จะรักความมั่งคั่ง แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชีวิตมาทิ้งเพราะเงิน เขากล้ารับตัวพวกซือหม่าโยวเย่ว์เอาไว้ ย่อมเป็นเพราะเขาไม่กลัวสำนักพยัคฆ์สวรรค์!
นอกจากนี้ซือหม่าโยวเย่ว์ยังมิอาจสัมผัสพลังยุทธ์ของผู้จัดการได้ด้วย แสดงว่าระดับขั้นของเขาไม่ต่ำเลย ถึงขนาดที่เป็นไปได้ว่าอาจเหนือกว่าที่เธอจะจินตนาการได้!
ผู้ที่คิดถึงจุดนี้มิได้มีแค่เธอเพียงคนเดียวเท่านั้น ซือหม่าโยวหลิน และซือหม่าโยวหรานก็แสดงท่าทีเหมือนมีความคิดเช่นนี้ด้วย
“นี่ก็คือห้องของพวกท่านขอรับ นี่คือกุญแจ หากพวกท่านมีความประสงค์สิ่งใดก็เรียกพวกเราได้ตลอดเวลาเลยนะขอรับ” เสี่ยวเอ้อร์พูดพลางมอบกุญแจให้กับซือหม่าโยวหมิง หลังจากนั้น นจึงลงบันไดไป
ซือหม่าโยว
