หัวมังกร ใช้ค้อนคู่ฟาดเข้าใส่ แต่เขาก็ยังไมอาจทุบตีให้ตัวมังกรแห่งโชคชะตาแตกได้
แม่นางเวยซัดฝ่ามือจากด้านข้าง ลมปราณปะทุตามฝ่ามือออกมา กลายเป็นเข็มเงินนับไม่ถ้วนพุ่งออกไปในแนวนอนเข้าใส่มังกรแห่งโชคชะตาเฉกเช่นน้ำหลาก จนมังกรแห่งโชคชะตาทะลุเป็นรูพรุนนับไม่ถ้วน แต่มังกรแห่งโชคชะตาก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว และร่างกายของมันกลับแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
“อามิตตาพุทธ!” หลวงจีนเทวะกัสสปะขี่คลื่นออกไป หมายจะบุกเข้าไปท่ามกลางทัพใหญ่ของเฟิ่งเทียนเพื่อทำลายมังกรแห่งโชคชะตาเสีย โครม! เขามุ่งหน้าเข้าชนเกาะกำบังแห่งโชคชะตาที่ครอบกองเรือของเฟิ่งเทียนอยู่ ทำให้เกิดคลื่นน่าหวาดกลัว แต่เขากลับถูกกระแทกจนต้องถอยกลับมา
เขาขมวดคิ้ว ยกมือขวาขึ้น ฝ่ามือกลายเป็นดาบ ร่างกายกลายเป็นแสงจ้าหมุนคว้างอยู่กลางอากาศ แสงพุ่งลงมาด้วยความเร็วสูงสุด เสียงดังสนั่นดังขึ้นอีกครั้ง เรือทุกลำโยกคลอนอย่างหนัก พลทหารเฟิ่งเทียนที่มีพลังยุทธ์ต้อยต่ำจำนวนไม่น้อยพากันขาสั่นไปหมด
แม่ทัพเกราะดำยืนอยู่บนกราบเรือ ทอดสายตาไปยังหลวงจีนเทวะกัสสปะ กล่าวดูแคลนว่า “แค่พลังยุทธ์ขั้นจักรวาลเท่านั้น ก็หวังจะทำลายโชคชะตาแห่งเฟิ่งเทียนของข้ารึ ไม่รู้จักประมาณกำลังของตนเสียจริง!” เขาฮึกเหิมอยู่ในใจ ดูท่ากำลังภายในของมรรคาจารย์จะลดลงมากจริงๆ และยังรักษาอาการบาดเจ็บอยู่จึงไม่อาจมาที่นี่ได้ ในเมื่อเป็นดังนี้ เขาก็จะต้องแสดงอานุภาพที่น่าเกรงข
