นผู้ฝึกพวกมันให้เชื่อง พวกเราเก็บเอาไว้ให้พวกท่าน” จัวหรานพูด
“ฝึกสัตว์อสูรวิเศษมากมายเช่นนี้ ท่านจ่ายให้เขาไปเท่าไหร่กัน” ผู้อาวุโสสามเจ็บปวดอยู่บ้าง
ค่าใช้จ่ายในการฝึกสัตว์อสูรวิเศษเหล่านี้จะทำให้ตระกูลจัวสิ้นเนื้อประดาตัวเลยหรือไม่
“ตนละหนึ่งพันมณีผลึกขั้นกลาง” จัวหรานพูด
“ตนละหนึ่งพันมณีผลึกขั้นกลางเท่านั้นเองหรือ” จัวเซี่ยวพูดอย่างประหลาดใจ “เช่นนั้นรวมกันทั้งหมดนี่ก็ไม่เท่าไหร่เองสิ! เขาเต็มใจยอมฝึกสัตว์อสูรให้พวกเราได้อย่างไรกัน”
“เพราะพวกเราช่วยเขาเอาไว้ในทะเลทรายน่ะสิ” จัวหรานพูด
เขาเล่าเรื่องที่ว่าพบกับซือหม่าโยวเย่ว์ได้อย่างไร และประสบพบเจอเรื่องอะไรมาบ้างตลอดหลายวันนี้ให้พวกเขาฟัง เมื่อคนตระกูลจัวได้ฟังแล้วต่างพากันตกตะลึงไป
“เขายังเป็นปรมาจารย์ค่ายกลอีกด้วยหรือ”
“ถูกต้อง ถ้าหากไม่ใช่เพราะเขา พวกเราก็คงถูกเจี่ยงเฟยฆ่าตายที่เมืองหย่งซินแล้วล่ะ” จัวหยางพูด
เมื่อพูดถึงเรื่องในคืนนั้น ความหวาดหวั่นก็ยังคงวนเวียนในใจพวกเขาอยู่บ้าง ภาพที่ระดับราชาเทพเหล่านั้นห้ำหั่นช่างน่ากลัวเหลือเกิน
“เป็นทั้งปรมาจารย์ค่ายกลและนักฝึกสัตว์อสูร ทั้งยังมีบุญคุณอันยิ่งใหญ่เช่นนี้กับตระกูลจัวของ
