สีกัน สู้ชนะเจี่ยงเฟยแล้วเอาชีวิตรอดมาได้ก็นับว่าโชคดีแล้ว
ตอนที่ภายในค่ายกลเหลือเขาเพียงแค่คนเดียว ผลของค่ายกลมนตราก็หายไปแล้ว ในขณะนี้เองเขาถึงเพิ่งได้เห็นรอยเลือดและชิ้นส่วนศพเต็มพื้น สายตาที่มองซือหม่าโยวเย่ว์ตกใจเป็น อย่างยิ่ง
นั่นมันปีศาจร้ายชัดๆ!
ส่วนคนของตระกูลจัวที่เห็นตั้งแต่ต้นจนจบ ตอนนี้แววตาต่างเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึงอย่างลึกล้ำ
ซือหม่าโยวเย่ว์ลุกขึ้นเดินเข้าไป พอเก็บศิลาค่ายกลแล้วค่ายกลคุ้มกันและค่ายกลมนตราก็หายวับไป
“ท่านปรมาจารย์ คนเหล่านี้เล่า” จัวหรานถามพลางมองซือหม่าโยวเย่ว์ คำเรียกหาเปลี่ยนไปเสียแล้ว
“ในเมื่อพวกเขามาจัดการพวกเจ้า ก็ให้พวกเจ้าจัดการแล้วกัน ข้าว่าพวกเจ้าก็คงไม่อยากให้ตระกูลเจี่ยงรู้เรื่องในวันนี้หรอกกระมัง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
ตอนนี้ร่างกายเธอยังไม่หายดีอย่างสมบูรณ์ จึงยังไม่อยากยุ่งเรื่องนี้
จัวหรานพยักหน้าอย่างเข้าใจแล้วพูดว่า “พวกเจ้าจัดการซากศพกับรอยเลือดเหล่านี้หน่อยเถิด”
“ขอรับ ท่านประมุขตระกูล”
ซือหม่าโยวเย่ว์ไปล้างเนื้อล้างตัวที่ลำธารใกล้ๆ ตอนที่กลับมาตระกูลจัวก็จัดการทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว เมื่อเห็นเธอกลับมา ร่างกายของทุกคนก็แ
