“เปรี้ยง…”
สายฟ้าหนาเท่าถังน้ำฟาดลงมา ความเคลื่อนไหวนั้นทำให้สรรพชีวิตภายในเมืองโม่พรั่นพรึง แต่ละคนพากันมองไปทางนอกเมือง
“มีสัตว์อสูรเหนือเทพวิวัฒน์ร่างใช่หรือไม่”
“ความเคลื่อนไหวอันยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ จะต้องมิใช่ปรากฏการณ์ธรรมดาอย่างแน่นอน”
“นั่นมันเมฆกัลป์นี่!” มีคนจำเมฆครึ้มที่ดูแตกต่างจากปกตินั่นได้
“หรือว่าจะมีสัตว์อสูรเหนือเทพกำลังวิวัฒน์ร่างจริงๆ เล่า”
“ข้าเคยโชคดีได้เห็นสัตว์อสูรเหนือเทพวิวัฒน์ร่าง สีของเมฆกัลป์นั่นไม่เหมือนกับอันนี้นะ”
“ไม่ใช่สัตว์อสูรเหนือเทพวิวัฒน์ร่าง แล้วยังมีสิ่งใดที่ก่อให้เกิดเมฆกัลป์เช่นนี้ได้อีกเล่า พวกเจ้าดูสายฟ้าที่ฟาดลงมาเมื่อครู่นี้สิ ยังหนายิ่งกว่าถังน้ำเสียอีก”
“สายฟ้าเพิ่งจะฟาดลงมาเป็นครั้งแรก พวกเรารอดูกันต่อไปก็รู้เอง”
พวกเขาไม่ทันได้สังเกตตอนที่สายฟ้าฟาดลงมาเป็นครั้งแรก ต่อมาเมื่อจับตาดู ก็เห็นเพียงแค่ทิวเขา ไม่เห็นวัตถุที่ฟาดลงมาเลย
ขณะนี้ซือหม่าโยวเย่ว์อยู่ภายในหุบเขา แยกเขี้ยวยิงฟันพ่นลมหายใจ
เหตุใดจึงไม่มีใครบอกเธอว่าตอนเลื่อนไปถึงระดับเทพจะมีกัลป์สายฟ้าเล่า
เธอเพิ่งจะเลื่อนระดับสำเร็จ ยังไม่ทันได้ดีใจ ก็เห็นเมฆครึ้มมารวมตัวกันเหนือศีรษะตนอย่างรวดเร็ว เสีย
