กลับไปหารือกันก่อน โยวหยาง ไปแจ้งให้ผู้อาวุโสท่านอื่นๆ ทราบว่าให้ไปพบกันที่โถงประชุมเดี๋ยวนี้” ซือหม่าไท่พูด หลังจากนั้นจึงมองซือหม่าโยวเย่ว์และซือหม่าโยวหลินแล้วพูดว่า “เจ้าไปไม่ได้แน่ โยวหลินเจ้าอยู่กับพวกเราสิ”
“ขอรับ ท่านประมุขตระกูล” ซือหม่าโยวหลินจากไปพร้อมกับพวกซือหม่าไท่
ทั้งเรือนเหลืออยู่เพียงแค่ซือหม่าโยวเย่ว์กับอูหลิงอวี่สองคน ทั้งสองจึงเดินมุ่งไปยังเรือนของเธออย่างช้าๆ
“จะมีสักวันหนึ่งที่เจ้าทำเรื่องต่างๆ มากมายเช่นนี้เพื่อข้าบ้างหรือไม่” เขาถามอย่างเจือด้วยอารมณ์
“หืม?” ซือหม่าโยวเย่ว์หันมามองอูหลิงอวี่ เธอคิดไปคิดมาแล้วเอ่ยว่า “ท่านเป็นศิษย์พี่ ถ้าหากท่านมีเรื่องใดให้ข้าทำ ข้าย่อมต้องทำอย่างสุดความสามารถแน่นอน”
เพียงแต่ว่า… ทำอย่างสุดความสามารถหรือ…
………………………………….
