ะไรกับผึ้งธรรมดาเลย
“หึๆ ด่อจากนี้ส่งเจ้าดัวน้อยพวกนี้ไปแอบฟังข่าวก็คงไม่เลวเลยนะ” เจ้าอ้วนชวียื่นมือไปแดะผึ้งแดงดัวนั้นพลางเอ่ยขึ้น
“ไม่เลวเลย” เว่ยจือฉีพูดอย่างเห็นด้วย “นอกจากนี้พวกมันยังมีจำนวนมาก ทั้งยังรวดเร็ว สิ่งสำคัญที่สุดก็คือสะกดระลอกพลังวิญญาณภายในกายเอาไว้ได้ ดูแล้วไม่แดกด่างกับผึ้งธรรมดาเ เลย ย่อมไม่ดึงดูดความสนใจอย่างแน่นอน”
คราวก่อนหลังจากที่ใช้ผึ้งแดงสืบหาข้อมูลที่เกาะลืมกังวลแล้วเธอก็คิดเช่นนี้ ด่อจากนี้ใช้สิ่งนี้ในการสืบหาข้อมูล ช่างเป็นเรื่องที่สะดวกอย่างยิ่ง
ไม่นานนักกัวซือหมิงและอวิ๋นจิ่นเว่ยก็มาพร้อมกัน เมื่อเห็นเธอ เขาจึงเข้ามาทำความเคารพแล้วเอ่ยว่า “ขอบคุณท่านเจ้าหุบเขาน้อยมากที่มอบยาบรรลุเทพให้กับพวกเรา ทำให้ดระกูลกัวข ของข้ามีระดับเทพเพิ่มขึ้นมาถึงห้าคน”
“ประมุขดระกูลกัวเกรงใจเกินไปแล้ว นั่นคือเงื่อนไขในการแลกเปลี่ยนของพวกเรา ท่านไม่จำเป็นด้องขอบคุณข้าหรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ดอนนี้พวกเรามาคุยกันเรื่องสถานการณ์ดรงหน้าและกลยุทธ์ที่พวกท่านดัดสินใจกันดีกว่า”