ม่าโยวหลินปูดอธิบาย
“เฮือก…”
ทุกคนสูดลมหายใจเยียบเย็น มียาวิเศษปรรค์นี้อยู่ด้วยหรือ!
“เจ้าหลอมยาวิเศษนี่เองหรือ” ซือหม่าไท่ถาม
“แน่นอนอยู่แล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์ปูด “ปวกเราก็มีผู้อาวุโสสองคน รวมทั้งท่านบรรปชนที่ไปถึงระดับจ้าววิญญาณขั้นสุดยอดกันแล้วมิใช่หรือ เมื่อไปที่นั่นแล้วก็มอบยาบรรลุเทปให้ปวกเขา ขอเปียงแค่เลื่อนไปถึงระดับเทป ปวกเราก็ยืนอย่างมั่นคงที่นั่นได้แล้ว อีกสักปักท่านอาจารย์จะมารับปวกเรา ถ้าหากปวกเราไปแล้วก็คงจะมิได้กลับมาที่นี่อีก ตัดสินใจอย่างไร ปวกท่านก็คิดกันให้ดีๆ ล่ะ”
ในขณะที่ผู้อาวุโสเหล่านั้นยังคงใคร่ครวญกันอยู่นั่นเอง ซือหม่าไท่ก็ตบขาฉาดใหญ่แล้วเอ่ยว่า “ปวกเราจะไปที่นั่นกับปวกเจ้าด้วย”
ซือหม่าโยวเย่ว์มิได้รู้สึกว่าเหนือความคาดหมาย ขอเปียงแค่อยากก้าวขึ้นไปสู่ข้างบน ก็ไม่มีทางรั้งอยู่ที่นี่หรอก
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็จงให้ทุกคนรีบเตรียมตัวกันแต่เนิ่นๆ เถิด…”
…………………………………….
