ร่งรัด ข้ากับพวกเขาจะไปตรวจสอบสถานการณ์ให้ชัดเจนโดยเร็ว ขอฝากเรื่องทางนี้กับทุกท่านด้วย ”
“หัวหน้าพันธมิตรวางใจได้ พวกเราจะหารือกันเป็นอย่างดีเลย” ซือหม่าไท่พูด
ซือหม่าโยวเย่ว์เข้าใจความหมายของซือหม่าไท่ ดูเหมือนว่าความคิดของตระกูลน่าหลานที่อยากไปจากที่นี่จะเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว
“บรรพชนน่าหลาน ระยะเวลากระชั้นชิดนัก พวกเราไปกันเถิด” เธอเอ่ยเร่ง
บรรพชนน่าหลานลุกขึ้นยืนด้วยความไม่เต็มใจเป็นอย่างยิ่ง เดิมทียังคิดว่าจะหาข้ออ้างบอกซือหม่าโยวเย่ว์เป็นการส่วนตัวว่าไม่ไป คิดไม่ถึงว่าจะไปตอนนี้เลย แล้วนางจะยังพูดเช่นไรไ ได้อีกเล่า
ซือหม่าโยวเย่ว์จะไม่รู้สิ่งที่บรรพชนน่าหลานคิดเอาไว้ได้อย่างไร ดังนั้นจึงเสนอให้ออกเดินทางในตอนนี้
เธอหยิบหินแม่ลูกออกมาติดต่อกับพวกเว่ยจือฉี นัดแนะว่าจะไปพบกันที่หน้าประตูเมือง หลังจากนั้นจึงพาบรรพชนน่าหลานที่ไม่เต็มใจจากไป
ตอนที่พวกเขาไปถึงหน้าประตูเมือง พวกเว่ยจือฉีก็รอพวกเขาอยู่ที่นั่นก่อนแล้ว เมื่อเห็นบรรพชนน่าหลาน ทุกคนต่างพากันประหลาดใจ
เหตุใดนางจึงพายายเฒ่า
