ท่านประมุขตระกูลน่าหลานพูดเมื่อครู่นั่นแหละ ข้าเป็นหัวหน้าพันธมิตร มีเพียงแค่พลานุภาพของเจ้าไก่ฟ้าเท่านั้น มิได้มีประสบการณ์กว่าร้อยปีเหมือนพวกท่าน ดังนั้นข้าจึงคิดจะเลือกรอ องหัวหน้าพันธมิตรขึ้นมา ให้เขาบริหารและจัดการเรื่องจำนวนคน ตอนที่ข้าไม่อยู่ แล้วให้พันธมิตรของเราทำตามที่พวกเขาบอก”
ซือหม่าไท่ได้ยินเธอพูดเช่นนี้ ในใจก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีอย่างหนึ่งขึ้นมาทันที
ผลปรากฏว่า คำพูดต่อมาของซือหม่าโยวเย่ว์ก็ยืนยันสัญชาตญาณของเขา
“พลังยุทธ์และความสามารถของประมุขตระกูลข้าเป็นสิ่งที่ประจักษ์แก่สายตาของทุกคน ดังนั้นข้าจึงอยากให้เขามารับตำแหน่งรองหัวหน้าพันธมิตร ทุกคนคงไม่มีปัญหากระมัง” ซือหม่าโยวเย่ว์ พูด
ถึงแม้ในใจของทุกคนจะอยากบอกว่ามีปัญหา ตำแหน่งรองหัวหน้าพันธมิตรนี้ก็เป็นคนตระกูลซือหม่าของเจ้าอีก นี่มิใช่ตระกูลเดียวครองความเป็นใหญ่หรอกหรือ
แต่เมื่อเห็นเจ้าไก่ฟ้าที่ข้างกายเธอ คำพูดคัดค้านเหล่านั้นก็ถูกกลืนกลับลงไปจนหมด แล้วแปรเปลี่ยนที่คอหอยกลายเป็นคำว่าไม่มีข้อโต้แย้ง
“ในเ
