อเสนอนี้เต็มที่” ประมุขตระกูลหั่วพูด
“ตระกูลซางของข้าก็เห็นด้วยเช่นกัน” ประมุขตระกูลซางเอ่ย
“พวกเราก็เห็นด้วย” ประมุขตระกูลหลี่กล่าว
ความสนใจของทุกคนมุ่งตรงไปยังซือหม่าไท่ ถ้าหากทั้งห้าตระกูลใหญ่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ทั้งหมด ขุมอำนาจที่เหลือเหล่านั้นก็มิอาจมีความเห็นเป็นอื่นได้อีกแล้ว
“มองข้ากันหมดทำไมเล่า” ซือหม่าไท่เอนพิงพนักเก้าอี้แล้วเอ่ยว่า “เรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อมวลมนุษย์ ตระกูลซือหม่าย่อมต้องเห็นด้วยอยู่แล้วสิ”
ประมุขตระกูลน่าหลานเห็นซือหม่าไท่รับปากอย่างง่ายดายเช่นนี้ก็รู้สึกเหนือความคาดหมายอยู่บ้าง แต่ก็มิได้แสดงท่าทีอะไรออกมามากมาย เพียงเอ่ยว่า “แล้วคนอื่นๆ เล่า”
“พวกเราเห็นด้วย”
“เห็นด้วย”
ทุกคนในที่นั้นต่างเห็นด้วยกับข้อเสนอนี้ ไม่มีใครเห็นต่างเลยแม้แต่คนเดียว
“เอาละ” ประมุขตระกูลน่าหลานโบกมือ ทุกคนจึงพากันเงียบลง เขาเอ่ยต่อไปว่า “ในเมื่อทุกคนไม่มีความเห็นอื่นใด เช่นนั้นพวกเราก็มาเลือกหัวหน้าพันธมิตรกันตอนนี้เลย ให้เขาเป็นผู้นำทุกคนไปต่อกรกับสัตว์อสูรทะเลด้วยกัน!”
“ดี!” ทุกคนพยักหน้า
“ไม่ทราบว่าทุกท่านมีผู้ที่อยากให้เป็นหัวหน้าพันธมิตรอยู่ในใจหรือไม่” ประมุขตระกูลน่าหลานถาม
“ย่อมต้อ
