หนือพวกเขา เมื่อเห็นพวกเขาอยู่ที่ริมฝั่งจึงหยุดลงครู่หนึ่ง แล้วหนึ่งในนั้นก็ลงมา ส่วนคนอีกกลุ่มที่เหลือก็บินตรงไปยังเมือง เย่ต่อ “พี่โยวหลิน” หลังจากซางเฉียงหลีร่อนลงสู่พื้นแล้วจึงพยักหน้าให้กับซือหม่าโยวหลิน หลังจากนั้นจึงมองซือหม่าโยวเย่ว์แล้วเอ่ยว่า “ก่อนหน้านี้ข้าตามหาเจ้ามาโดยตลอด ต่อ อมาจึงได้ยินว่าเจ้าไปจากดินแดนอี้หลินเสียแล้ว”
ซือหม่าโยวเย่ว์สะดุ้ง ตามหาเธออย่างนั้นหรือ
“เจ้าแข็งแกร่งขึ้นแล้วนี่” ซางเฉียงหลีสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของซือหม่าโยวเย่ว์ จึงเอ่ยว่า “เจ้าแข็งแกร่งขึ้นกว่าตอนนั้นไม่น้อยเลย เข้าสู่ระดับจ้าววิญญาณแล้วหรือ”
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า
เธอนึกถึงตอนที่เจ้าคนผู้นี้คิดจะแข่งขันกับตน แต่มิได้รับคำท้าของเขา ดูเหมือนว่าหลังจากนั้นที่เขาตามหาตน ก็คงเป็นเพราะอยากจะแข่งขันกับตนสักยกหนึ่ง
ซางเฉียงหลีเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ยอมรับ หัวใจก็สั่นสะท้าน แต่สีหน้ากลับมิได้เปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด
“พี่เฉียงหลีอยู่ที่ชายฝั่งทะเลมาโดยตลอดเลยหรือ” ซือหม่าโยวหลินถ
