กลิ่นอาย เบื้องบนก็มิอาจส่งคนมายุ่งเกี่ยวด้วยได้ เพียงแต่ว่าหากขยายสาวกออกไปมากขึ้น พวกเขาก็จะได้รับความเชื่อถือมากขึ้น และในภายหน้าเมื่อคนของตำหนักผู้วิเศษในดินแดนอื่นขึ้นไปยังเบื้องบน ก็จะเข้าสู่ตำหนักผู้วิเศษได้ทันทีเท่านั้นเอง”
“ก็พูดได้ว่าถ้าหากพวกเราล้างผลาญตำหนักผู้วิเศษของดินแดนไร้กลิ่นอาย เบื้องบนก็ไม่กล้าส่งคนลงมาทำลายล้างตระกูลอวิ๋นและตระกูลกัวอยู่ดีอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เข้าใจแล้ว
“ถูกต้อง” มารเฒ่าพูด “ดินแดนทุกแห่งล้วนมีชะตาของดินแดนตัวเอง ชะตาของดินแดนอี้หลินนั้นย่ำแย่ที่สุด ดังนั้นหลายหมื่นหลายแสนปีผ่านไปจึงกลายสภาพเป็นเช่นนี้ เรื่องในครั้งนี้ คงได้แต่ให้พวกเจ้าไปจัดการกันเองเท่านั้น แต่ข้าเชื่อว่ามีเจ้าอยู่ทั้งคน ย่อมไม่มีปัญหาอะไร ผ่านไปอีกสักสองสามเดือนข้าจะมาดู หากพวกเจ้ายังมีชีวิตอยู่ก็จะพาพวกเจ้าไปจากที่นี่แล้วกัน พวกเราไปกันดีกว่า”
มารเฒ่าพูดจบก็เปิดอุโมงค์ทางเดินอันหนึ่งขึ้นมาแล้วพาอิงไป่ชวนเข้าไป
ซือหม่าโยวเย่ว์โบกมือพลางอาศัยจังหวะที่อุโมงค์ทางเดินยังไม่ปิดตะโกนประโยคหนึ่งว่า “ท่านอาจารย์ ท่านอย่าลืมมารับพวกเราให้เร็วหน่อยล่ะ!”
มารเฒ่ายังไม่ทันตอบเธอ อุโมงค์ทางเ
