อง” ซือหม่าโยวหลินพูดจบแล้วจึงเหาะทะยานไปทางนั้นก่อนใคร
ผลปรากฏว่ายิ่งเข้าใกล้ยอดเขาแห่งนั้น ปราณวิญญาณก็ยิ่งเข้มข้น ขณะที่มาถึงตีนเขา พวกเขาก็รู้สึกว่าปราณวิญญาณ ณนี้กำลังจะแปรเปลี่ยนกลายเป็นบ่อน้ำบ่อหนึ่งแล้ว
ทุกคนหยุดฝีเท้าลง รู้สึกว่าที่นี่แปลกประหลาดอยู่บ้าง เห็นอยู่ชัดๆ ว่ามีปราณวิญญาณเข้มข้น แต่เพราะเหตุใดบริเ เวณใกล้ๆ จึงไม่มีสัตว์อสูรวิเศษอยู่เลย
“มีค่ายกลอยู่!” หลังจากที่ซือหม่าโยวหลินเดินไปรอบหนึ่ง
“ค่ายกลหรือ ที่นี่มีคนอยู่อย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวฉีถาม
“ไม่ใช่ ค่ายกลนี้อายุยาวนานมากแล้ว อาจจะเป็นคนในอดีตสร้างเอาไว้ตอนมาถึงที่นี่” ซือหม่าโยวหลินพูด
“มีมานานมากแล้วอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวหยางพูด “เช่นนั้นทักษะค่ายกลของคนผู้นั้นจะต้องสูงส่งเป็นอย่างยิ่ง ง เนิ่นนานถึงเพียงนี้แล้ว ค่ายกลนี้ยังใช้ได้ดีอยู่เลย”
ซือหม่าโยวหลินตรวจสอบค่ายกลนั้นต่อไปแล้วเอ่ยว่า “มิน่าเล่า เขาใช้หินยืมวิญญาณสร้างค่ายกลนี่เอง”
“หินยืมวิญญาณคืออะไรหรือ” ซือหม่าโยวฉิงถาม
“คือหินวิญญาณติดตั้งค่ายกลที่หายากอย่างยิ่ง ค่ายกลที่ติดตั้งด้วยหินยืมวิญญาณ หินวิญญาณจะดูดซับปราณวิญญาณ ณฟ้าดินมาเสริมความต้องการ