ริเวณที่ใดวางเท้าลงไปได้ และไม่มีบริเวณใดพิเศษด้วย แต่เธอกลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันผิดปกติขุมหนึ่งจากภายในหินหนืดนี้
“บุ๋ง…”
ฟองขนาดเล็กฟองหนึ่งผุดออกมาจากด้านล่างของหินหนืด ตอนที่ออกมาจากหินหนืดก็ส่งเสียงแตกตัวเบาๆ
กลิ่นอายสายนี้แผ่ออกมาจากภายในฟองอากาศนั้น ทำให้เธอสัมผัสได้ถึงรสชาติอันติดตรึง
“ดูท่าทางจะมองไม่เห็นอะไร” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “หากเป็นหินหนืดทั้งหมดคงจะไม่มีทางไปต่อได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็กลับกันเลยดีกว่า”
“ลงไป” เสียงของเพลิงชาดดังแว่วขึ้นมาในทันใด
“เพลิงชาดหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์คิดไม่ถึงว่าเพลิงชาดจะฟื้นขึ้นมาในเวลานี้ จึงเอ่ยว่า “เพลิงชาด หินหนืดนี่อุณหภูมิสูงเกินไป ข้าอยู่ที่นี่แล้วรู้สึกว่าทนไม่ไหว ถ้าหากลงไปอีก ข้าจะต้องถูกแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าธุลีแน่”
เพลิงชาดเงียบงันไป จากนั้นซือหม่าโยวเย่ว์ก็เห็นเปลวเพลิงรอบกายตนค่อยๆ แปรเปลี่ยนกลายเป็นลูกกลมสีแดงลูกหนึ่ง
ลูกกลมพาตัวเธอลงมาภายในหินหนืด เพียงไม่นานก็ถูกหินหนืดแผดเผาไปจนหมดสิ้น
“ฝึกยุทธ์ที่นี่” เพลิงชาดพูด
หลังจากซือหม่าโยวเย่ว์เข้าไปภายในหินหนืดแล้วก็รู้สึกได้ถึงปราณธาตุไฟที่แข็งแกร่งขึ้นจริงๆ ลูกกลมสีแดงนี้ดูเหมือนจะ
