นั้นไม่ผิดแน่”
“ถ้าหากคนอื่นๆ ในดินแดนของพวกเราได้เห็นพวกเขา ไม่รู้ว่าจะตกอกตกใจกันขนาดไหนนะ!” กัวฝูพูดยิ้มๆ
“คงไม่หรอกกระมัง ถ้าหากได้พบพวกเว่ยจือฉี ข้าว่าคนเหล่านั้นคงไม่เห็นคนดินแดนอื่นอยู่ในสายตากันอีกต่อไปแล้วล่ะ!” กัวเลี่ยงพูด
“ข้าได้ยินมาว่าพวกอวิ๋นเฟิงก็มาที่โลกย่อส่วนแล้ว ไม่รู้ว่าจะได้พบกันหรือไม่” กัวฝูกล่าว
กัวเพ่ยเพ่ยถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “พวกเขาก็อยู่ข้างหน้านี่แหละ ข้าสัมผัสกลิ่นอายของพวกเขาได้แล้ว คนตระกูลจานก็อยู่ด้วย คราวนี้พวกเขามากันเป็นจำนวนไม่น้อย อีกประเดี๋ยวเมื่อพบพวกเขา พวกเจ้าต้องหลีกเลี่ยงความขัดแย้งกับพวกเขานะ เข้าใจหรือไม่”
“เข้าใจแล้ว พี่หญิงใหญ่” ทุกคนรับคำ
“ไปกันดีกว่า พวกเราทิ้งระยะห่างกับพวกเขาไกลพอสมควรแล้ว” กัวเพ่ยเพ่ยพูดจบก็ขี่สัตว์อสูรเทพของตนวิ่งตรงไปข้างหน้า
บรรดาคนตระกูลกัวรีบติดตามไป เพียงไม่นานก็ไล่ตามพวกซือหม่าโยวเย่ว์ทัน
พวกเขาข้ามผ่านภูเขา ไม่นานนักก็มาถึงบริเวณที่สัตว์อสูรเทพสองตนต่อสู้กันเมื่อคืน
ยอดเขาโดยรอบจำนวนไม่น้อยถูกกระทำจนราบเรียบ พืชพรรณในรัศมีหลายลี้โดยรอบก็ถูกทำลายจนสิ้น เห็นเพียงความยุ่งเหยิงระเกะระกะสุดลูกหูลูกตา
“ดูจากร่
