าตื่นตกใจสุดขีด
ซือหม่าโยวเย่ว์สองตาเบิกโพลง แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เจ้าคนผู้นี้… จูบเธออย่างนั้นหรือ!
บ้าเอ๊ย! ทำไมเธอถึงโดนขโมยจูบอยู่ตลอดเลยเล่า
อูหลิงอวี่ในตอนนั้นเป็นเช่นนี้ ตอนนี้เขาก็ยังเป็นเช่นนี้อีกหรือ
โดยเฉพาะหลังจากที่ทั้งสองขโมยจูบแล้ว ต่างใช้ลิ้นเลียริมฝีปากเธอทีหนึ่ง ด้วยท่าทีลิ้มชิมรสที่หลงเหลืออยู่ ช่างยั่วโทสะคนยิ่งนัก!
หมัวซาปล่อยซือหม่าโยวเย่ว์แล้วพูดว่า “รสจูบที่แท้จริงเป็นเช่นนี้นี่เอง”
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นหมัวซากลับสู่ร่างวิญญาณอีกครั้งแล้ว ถึงโกรธก็มิอาจบันดาลโทสะได้ เมื่อได้ฟังคำพูดของเขาแล้วจึงเดือดดาลขึ้นมา เธอตะคอกว่า “จูบบ้าอะไรเล่า นี่มันขโมยจูบชัดๆ! ขโมยจูบน่ะ รู้จักหรือไม่!”
หมัวซาเห็นท่าทีโกรธปางตายแต่ทำอะไรไม่ได้ของเธอแล้ว รอยยิ้มอันหาได้ยากก็ปรากฏบนใบหน้า
“สิ่งตอบแทนนี้ไม่ดีหรืออย่างไร” เขาถาม
“ดีกับผีน่ะสิ” เธอเช็ดปากตัวเองอย่างแรง ในขณะที่หมัวซาคิดว่าเธอถูกดูหมิ่นแล้วไม่โกรธอยู่นั้นเอง เธอก็เอ่ยต่อไปว่า “ถึงแม้ว่าพวกท่านทั้งสองจะมีรูปโฉมล้ำเลิศก็ตาม ถึงแม้ว่าจูบนี้จะเป็นสิ่งตอบแทนที่มอบให้กับข้า เช่นนั้นก็ควรเป็นข้าขโมยจูบท่านส
