่เกิดโทสะเลยแม้แต่น้อย
ของเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ตอนนั้นตนทุ่มเทประสบการณ์ไปมหาศาลจึงจะได้มา ตอนนี้ถูกนางปล้นไปสามเล่มแล้ว ถ้าหากเป็นผู้อื่น เขาคงโมโหไปนานแล้ว แต่เมื่อเห็นท่าทางหรี่ตาด้วยความพึงพอใจของนางแล้วเขาจึงมิได้รู้สึกโกรธ หากแต่…พึงพอใจ
พึงพอใจอย่างนั้นหรือ
เขาตกใจกับความคิดในใจตนจนสะดุ้ง ถึงแม้ตอนที่ตนยังมีชีวิตอยู่จะได้รับสิ่งของมามากมายถึงเพียงนั้น ประสบความสำเร็จอย่างสูงส่งเช่นนั้น ก็ยังไม่เคยรู้สึกถึงความพึงพอใจมาก่อนเลย แต่ตอนนี้เพียงแค่เห็นรอยยิ้มของนางก็พึงพอใจแล้วอย่างนั้นหรือ
“นี่ ท่านมัวยืนนิ่งอะไรอยู่น่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์โบกไม้โบกมืออยู่ตรงหน้าเขา
“ทำไมหรือ” เขาเก็บงำอารมณ์ของตน แล้วมองใครบางคนที่แสดงท่าทีวางอำนาจอยู่ตรงหน้า
“ข้ารับของท่านมาแล้วก็จะช่วยท่านจัดการธุระอยู่นี่ไง เลยอยากจะถามว่าท่านมีเงื่อนไขอันใดหรือไม่ จะขุดอย่างไร หากท่านไม่บอก ถ้าขุดไม่ถูกใจแล้วจะทำเช่นไร” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เจ้าก็ขุดๆ ไปเถิดน่า ถึงอย่างไรด้วยพลังยุทธ์ของเจ้าแล้วก็ไม่มีทางทำลายแก้วผลึกมนตราได้หรอก” หมัวซาปรายตามองเธอ ดูแคลนพลังยุทธ์ของเธอเป็นอย่างยิ่ง
“ท่าน… เฮอะ ข้าไม่สนใจท่านแล้ว” ซือหม่า
