“เฮอะ” ซือหม่าโยวเย่ว์ส่งเสียงเฮอะอย่างเย็นชา แล้วเบือนหน้าหนีไม่มองเขา
ตอนนี้น่าหลานหลานกลายเป็นคนของตำหนักผู้วิเศษ ก็มิได้หมายความว่าอยู่ร่วมกับอูหลิงอวี่แล้วหรือ
“เรื่องเป็นเช่นนี้…”
ซือหม่าโยวเย่ว์กล้าไม่แยแสอูหลิงอวี่ แต่คนอื่นๆ ไม่กล้า จึงเล่าต้นสายปลายเหตุทั้งหมดให้ฟัง
“เจ้าไปถึงสถานที่แห่งนั้นเลยสินะ” หลังจากอูหลิงอวี่ได้ฟังแล้วโมโหเป็นอย่างยิ่ง เธอถึงกับถูกคนวางแผนทำร้ายตอนที่ตนไม่อยู่! ถ้าหากมิใช่เพราะเธอโชคดีเอาชีวิตรอดมาได้ ตนจะไม่คับแค้นใจไปตลอดชีวิตเลยหรือ!
“ไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้นางเป็นนารีทิพย์ของตำหนักย่อยหรอก ต่อให้เป็นประมุขตำหนัก หากเจ้าอยากสังหารนางก็ทำได้เช่นกัน” อูหลิงอวี่พูด
“จริงหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์หันหน้ามามองเขาแล้วเอ่ยว่า “ข้าไม่สนหรอกว่านางมีสถานะเช่นไร ตอนนี้นางขึ้นไปยังเบื้องบน ข้าสังหารนางไม่ได้ แต่ข้าจะต้องขึ้นไปให้จงได้ ท่านก็อย่าตำหนิที่ข้าสังหารคนของตำหนักผู้วิเศษของพวกท่านแล้วกัน!”
“เจ้าอยากทำอะไรก็ย่อมได้ทั้งสิ้น” อูหลิงอวี่พูด “ถ้าหากเจ้าต้องการ ข้าก็จัดการให้เจ้าได้นะ”
ซือหม่าโยวเย่ว์โบกไม้โบกมือแล้วเอ่ยว่า “ช่างเถิด แค้นของตัวเองย่อมต้องชำร
